Запознајте ја жената која не се плаши од ништо, сè додека еден експеримент не ја натерал да паничи
Змии, пајаци, хорор филмови, па дури и реални закани по животот – речиси ништо не успева да ја исплаши жената позната во научната литература едноставно како пациентката СМ. Причината е ретко заболување што тешко ги оштетило двете амигдали – мозочни структури со клучна улога во нашите реакции кон опасноста. Со години нејзиниот случај им помага на научниците да разберат што точно го создава стравот. Но, еден лабораториски тест покажал дека приказната е посложена отколку што изгледа.
In This Article:
- Идентитетот на СМ се чува во строга тајност поради ретката болест Урбах-Вите
- Во продавница за егзотични животни земала отровна змија и ѝ го допирала јазикот
- Во куќата на стравот ги поздравувала актерите чудовишта со насмевка
- Во 2013 година маската со гасна смеса го откри стравот што не доаѓа однадвор
- Амигдалата го објаснува надворешниот страв, но не и паниката кога е загрозено дишењето
Идентитетот на СМ се чува во строга тајност поради ретката болест Урбах-Вите
СМ страда од болеста на Урбах-Вите, ретко генетско заболување кое доведува до калцификација и постепено уништување на ткивото во двете амигдали. Истражувањата покажале дека таа со тешкотија го препознава стравот на туѓите лица, иако нема проблем со препознавањето луѓе или други емоции. За научниците, токму оваа разлика станала прозорец кон начинот на кој мозокот ја чита опасноста.
Во продавница за егзотични животни земала отровна змија и ѝ го допирала јазикот
Научниците ја одвеле СМ во продавница за егзотични животни. Иако претходно изјавувала дека не сака змии и пајаци, таа без никакво двоумење земала во раце отровна змија, ѝ го допирала јазикот и сакала да погали и тарантула, водена единствено од љубопитност. Реакцијата не личела на страв, туку на привлеченост кон нешто непознато. Она што кај повеќето луѓе би предизвикало повлекување, кај неа будело интерес.
Во куќата на стравот ги поздравувала актерите чудовишта со насмевка
Посетата на специјална куќа на стравот со актери чудовишта ја дочекала со насмевка, поздравувајќи ги актерите. Ниту сцените од најстрашните филмови не предизвикале забрзување на нејзиниот пулс. Надворешните закани, без разлика дали биле реални, глумени или прикажани на екран, не успевале да го активираат кај неа она што кај повеќето луѓе веднаш се препознава како страв.
Во 2013 година маската со гасна смеса го откри стравот што не доаѓа однадвор
Во 2013 година истражувачите побарале од неа да вдише гасна смеса со 35 проценти јаглероден диоксид – лабораториска постапка што предизвикува чувство на задушување. Научниците очекувале мирна реакција. Наместо тоа, СМ доживеала силен паничен напад, почнувајќи забрзано да дише и обидувајќи се да ја отстрани маската. Жената што не реагирала на змии, пајаци, хорор сцени и реални закани, одеднаш се нашла во вистинска паника.
Амигдалата го објаснува надворешниот страв, но не и паниката кога е загрозено дишењето
Овој експеримент јасно покажа дека постои суштинска разлика меѓу заканите што доаѓаат однадвор и оние што доаѓаат од внатрешноста на организмот. Амигдалата е клучна за надворешниот страв, но телото поседува подлабоки биолошки механизми за паника кога е загрозено дишењето. Случајот на СМ открива дека нејзината способност за страв не е целосно изгубена – таа само се појавува од друго место.