Водете ги децата во зоолошка: Три минути со магаре или мало коњче може да ги спасат од депресија
Кога животот ќе натежне, решението за подобро расположение можеби има долги уши и мирен поглед. Нова студија објавена во списанието Science Reports открива дека тинејџери кои поминале само три минути галејќи и допирајќи спасени магариња и минијатурни коњи веднаш се чувствувале помалку вознемирени, тажни и осамени, а во исто време и посмирени. Тоа не значи дека животното буквално лекува депресија, но трудот покажува дека контактот со овие животни може значително да го подобри расположението.
In This Article:
Ребека Калиси-Родригез видела промена што се случува речиси веднаш
„Беше прекрасно да се види дека интеракцијата со природата може толку брзо да направи толку позитивна разлика,“ изјави за Washington Post Ребека Калиси-Родригез, коавторка на студијата и вонредна професорка по невробиологија, физиологија и однесување на Универзитетот во Калифорнија, Дејвис. Терапевтскиот потенцијал на животните, секако, не е новост. Но истражувачите сакале да се задржат на нешто што други студии за менталното здравје со помош на животни често го прескокнуваат: како самите животни реагираат на различните начини на кои луѓето им пристапуваат.
„Не можеш да стоиш на пасиште“ и да гледаш само една страна од приказната
„Не можеш да стоиш на пасиште гледајќи дете и магаре како комуницираат и да се преправаш дека само едното од нив има искуство,“ рече Калиси-Родригез во изјава за трудот. „Тие се гледаат едно со друго, реагираат едно на друго, и двете прават избори. Тоа сознание стана срцето на мојата работа и срцето на овој труд.“ Токму таа взаемност ја насочила студијата: не само дали тинејџерите се чувствуваат подобро, туку и дали животните покажуваат дека им е пријатно, дека сакаат контакт или дека сакаат да бидат оставени на мир.
Кај 61 тинејџер, мрдањето со усните на магарето било знак што ја намалил осаменоста
Истражувачите ги поделиле 61 тинејџер во две групи. Едната група добила задача нежно да ги гали грбовите на магарињата и минијатурните коњи, а другата да ги чеша по вратот, што го имитира начинот на кој копитарите меѓусебно се негуваат. Сите биле научени да препознаат два знака во однесувањето. Ако магарето ги мрда усните, чувствува задоволство. Ако магарето се оддалечи, сака да биде оставено на мир. Не е изненадување што магарињата почесто ги мрдале усните при чешање на вратот и обично се оддалечувале кога биле галени по грбот. Но најинтересно било што тоа им направило на тинејџерите. Сите пријавиле дека се чувствуваат посмирено, без разлика дали го чешале или го галеле животното. Но оние што виделе дека магарињата ги мрдаат усните имале поголемо намалување на осаменоста, покажала студијата. Дури и оние чии магариња се оддалечиле од нив имале поголемо намалување на тагата. „Да видите животно како прави избор — слободно да ви пријде, да остане со вас или да си замине — може да направи интеракцијата да се чувствува поавтентично,“ рече Калиси Родригез во изјавата. „Ова навистина не е приказна за најдобриот начин да галите магаре, колку и да би било слатко тоа. Ова е приказна за взаемност,“ додаде таа. Запомнете: тоа е терапија и за животните.
