Во Словенија постои чуден извор кој пресушува на секои седум минути па малку ќе одмори и повторно силно ќе потече
Околината на гратчето Церкно во Словенија крие прекрасна природа, но и еден посебен природен феномен: изворот Загањалка потекува, постепено се намалува и запира, малку се одмора, а потоа повторно силно потекува од подземјето. Изворите на потоците и реките отсекогаш биле места што будат љубопитност. Некои се скриени под пештери, други извираат од езерца; од едни започнуваат огромни реки долги стотици километри, а од други само скромни поточиња. Но, на повеќето им е заедничко тоа што, иако количината на вода може да варира по дожд или за време на суша, обично течат непрекинато. Овој извор го крши тоа правило.
Под Церкљански Врв водата речиси исчезнува пред повторно да избие кон Идријца
Изворот Загањалка се наоѓа под селото Церкљански Врв, во клисурата Волкова Грапа. Неговата вода се влива во реката Идријца, но пред да стигне до неа се однесува прилично необично. Туристичката заедница на Церкно го опишува како повремен или испрекинат извор — интересен карстен феномен за кој е карактеристична ритмичка промена на водениот тек. Редовниот тек трае околу седум минути, потоа водата речиси целосно исчезнува, па одеднаш повторно силно избива од длабочините. Токму ваквото однесување му го дало името. Словенечкиот глагол „zaganjati se“ може да се преведе како залетување или движење во налети. Протокот расте, па слабее, а потоа повторно зајакнува.
Подземна пештерска шуплина се полни, а сифонскиот канал ја празни побрзо отколку што ја прима
Истражувањата покажуваат дека Загањалка е поврзана со специфично карстно подземје, во кое водата минува низ подземни пукнатини и сифонски канали. Водата се собира во подземна пештерска шуплина. Кога ќе достигне одредено ниво, започнува забрзано да истекува низ сифонскиот канал. Бидејќи празнењето се одвива побрзо од полнењето, токот на површината наеднаш прекинува сè додека подземната комора повторно не се наполни. Потоа целиот процес започнува одново. Изворот Загањалка за првпат бил научно опишан пред речиси 70 години и денес е запишан во словенечкиот регистар како природна хидролошка вредност од локално значење.
