Во најголемото море од песок во светот нема траги од древни луѓе: Научниците конечно открија зошто
Пред десетици илјади години, во една од најсуровите и најнепристапните пустини на планетата постоеле слатководни езера, зелени рамнини и услови што на прв поглед изгледале речиси совршени за човечки опстанок. Но, археолозите со децении не успевале да пронајдат речиси никакви траги од постојани населби на раните луѓе. Ново меѓународно истражување, објавено во научното списание „Nature“, понуди неочекуван одговор: пречката воопшто не била водата, туку целосниот недостаток на квалитетен камен за изработка на оружје и алатки.
In This Article:
- „Празната четвртина“ се протега повеќе од 1.000 километри низ Арапскиот Полуостров
- Научниците поминале повеќе од 1.500 километри и мапирале 32 антички езера
- Имало диви биволи, газели и риби, но ниту еден врв од копје
- Кварцен песок и меки варовнички карбонати не можеле да станат оружје
- Кога ќе се оштетеле алатките, престојот таму значел сигурна смрт
„Празната четвртина“ се протега повеќе од 1.000 километри низ Арапскиот Полуостров
Пустината Руб ал Хали денес изгледа како безживотно море од џиновски песочни дини. Но, за време на епохата на плеистоценот, нејзиниот пејзаж бил сосема поинаков. Во влажните периоди, оваа пустина се претворала во бујни зелени коридори. Преку нив, раните хоминиди мигрирале од Африка кон Евроазија, движејќи се низ простор кој тогаш нудел вода, растителност и животински свет.
Научниците поминале повеќе од 1.500 километри и мапирале 32 антички езера
За да ја реши оваа праисториска енигма, меѓународен научен тим навлегол во најдлабоките предели на Руб ал Хали. Истражувачите прецизно мапирале седименти од 32 древни езера, кои редовно се полнеле со вода во периодот од пред 130.000 до 75.000 години. Овие езера биле доказ дека пустината имала долги фази во кои животот таму не само што бил можен, туку и богат.
Имало диви биволи, газели и риби, но ниту еден врв од копје
Околу исушените езерски корита научниците пронашле богати фосилни остатоци од тревопасни животни, диви биволи, газели и риби. Тоа потврдува дека екосистемот изобилувал со храна и питка вода. Сепак, покрај овие природни оази немало ниту еден обработен камен, врв од копје, стругалка или отпадок од камено орудие. Токму тоа отсуство станало клучот за разбирање на мистеријата.
Кварцен песок и меки варовнички карбонати не можеле да станат оружје
Геолошката анализа покажала дека подлогата на Руб ал Хали е составена исклучиво од длабок кварцен песок и меки варовнички карбонати. Таквиот материјал бил целосно неупотреблив за изработка на остри сечила и ловечко оружје. Најблиските наоѓалишта на кремен и базалт биле оддалечени стотици километри, што за праисториските ловци-собирачи претставувало огромен ризик.
Кога ќе се оштетеле алатките, престојот таму значел сигурна смрт
Праисториските ловци-собирачи секојдневно морале да обработуваат месо, кожи и дрво. Без тврд камен, не можеле да ги обновуваат алатките што ги носеле со себе. Затоа Руб ал Хали најверојатно служела само како брз транзитен коридор. Луѓето поминувале низ неа без задржување, оставајќи го ова џиновско песочно море речиси целосно пусто низ илјадалетијата.