Тајната под Светиот гроб Ископувања во Ерусалим ги потврдија библиските раскази за Исус
Нови археолошки ископувања под подот на црквата „Воскресение Христово“ во Ерусалим открија древен погребен простор што се совпаѓа со библиските описи за местото на распнувањето и погребувањето на Исус Христос. Наодите не се дефинитивен доказ, но ѝ даваат историска и географска тежина на една од најстарите христијански традиции. Под камените плочи на храмот се појави пејзаж што, според археолозите, одговара на она што Новиот завет го опишува како место надвор од градот, со градина и карпести гробници.
In This Article:
- Храмот бил осветен во 335 година, уриван, обновуван и заклучен во спорови повеќе од два века
- Во 2022 година под подот се појавиле напуштен каменолом, обработливо земјиште, градина и карпести гробници
- Франческа Романа Стасола го нарече откритието „погребен пејзаж“ со маслини и винова лоза од околу 33 година
Храмот бил осветен во 335 година, уриван, обновуван и заклучен во спорови повеќе од два века
Црквата „Воскресение Христово“, позната во западниот свет како црква на Светиот гроб, се наоѓа во христијанскиот кварт на Стариот град во Ерусалим и е едно од најсветите места за христијанството. Според вековната традиција, таа е изградена врз местото на распнувањето, Голгота, како и врз местото на погребувањето и воскресението на Исус. Првичниот храм бил нарачан од римскиот цар Константин Велики. Низ долгата историја храмот бил уриван и обновуван повеќепати. Особено тешки оштетувања претрпел во 1009 година, за време на фатимидскиот калиф Ал-Хаким. Денешниот изглед е резултат на бројни градежни фази, меѓу кои и големата реконструкција од крстоносците по 1099 година. Долго време споровите меѓу различните христијански деноминации што управуваат со храмот ги спречувале сите поголеми поправки. Дури по договорот постигнат во 2016 година започнала првата голема реставрација по повеќе од 200 години.
Во 2022 година под подот се појавиле напуштен каменолом, обработливо земјиште, градина и карпести гробници
Во рамките на реставраторските активности започна сеопфатна обнова на подот на црквата, по што следеше обемен проект за археолошки ископувања. Италијански истражувачи под темелите на храмот од четвртиот век открија простор што не бил само религиозно предание, туку и конкретен древен терен. Овие откритија се значајни затоа што се совпаѓаат со детали од Новиот завет. Евангелието според Јован споменува дека на местото на распнувањето имало градина. Според Библијата, распнувањето се случило надвор од Ерусалим, а Посланието до Евреите прецизира дека Исус пострадал надвор од градската порта. Токму тоа ја прави оваа археолошка слика важна: просторот што со векови се почитува како место на Христовото страдање покажува карактеристики што одговараат на библискиот контекст.
Франческа Романа Стасола го нарече откритието „погребен пејзаж“ со маслини и винова лоза од околу 33 година
Водечкиот археолог Франческа Романа Стасола од римскиот универзитет „Ла Сапиенца“ ги толкува наодите како доказ за постоење на „погребен пејзаж“. Таа посочува дека ископувањата покажуваат присуство на обработливо земјиште меѓу Голгота и гробницата. Археолозите откриле и траги од маслинови дрвја и винова лоза, датирани околу 33 година од нашата ера, периодот во кој се смета дека настапила смртта на Исус. Откриените гробници издлабени во карпа исто така соодветствуваат со описите во евангелијата на Матеј, Марко и Лука, кои ја опишуваат гробницата на Исус како погребна комора всечена во карпа. Тоа ја засилува хипотезата дека местото почитувано од верниците одговара на историскиот контекст. Сепак, научната заедница нагласува дека наодите не даваат категорични научни докази дека токму Исус бил погребан таму. Не е пронајден натпис што би ја идентификувал гробницата, ниту може со сигурност да се докаже дека таа му припаѓала на Јосиф од Ариматеја, кој според евангелијата го положил телото на Исус во нова карпеста гробница. Иако ископувањата не даваат конечен одговор, тие за првпат со археолошки податоци потврдуваат дека местото почитувано од христијаните со векови навистина ги поседува географските и историските одлики опишани во Новиот завет.
