Одморот од соништата во Италија ѝ се претвори во кошмар – Австралијанка била киднапирана двапати во еден ден
Австралиската патничка Стефани, 36-годишна менаџерка од Мелбурн, раскажа како нејзиниот престој во Италија се претворил во ноќна мора кога, како што тврди, била киднапирана двапати во рок од неколку часа од двајца различни мажи. Во Европа пристигнала со пријатели минатиот октомври. Кога тие заминале со авион, таа останала уште некое време сама.
In This Article:
- Куќи од 1 евро и кајтбординг во Ло Стањоне ја задржале сама во Сицилија
- Човек од групата тргнал кон друг бар, но автомобилот се одвоил од сите
- По околу 12 километри стигнале до ограден имот, а вратата не била заклучена
- За среќа наишла на обезбедување и помислила дека е безбедна и дека за миг ќе стигне во хотелот
- Купувала пијалаци од автомати за трансакциите да останат како трага
- „Апсолутно не е италијанска работа“, вели таа, но планот за куќа сега е на пауза
Куќи од 1 евро и кајтбординг во Ло Стањоне ја задржале сама во Сицилија
Стефани е позната на социјалните мрежи по видеа за домашни реновирања „направи сам“, па ја привлекле италијанските програми за куќи од 1 евро, иницијатива во која напуштени или распаднати имоти се продаваат за симболично едно евро. Ја привлекол и кајтбордингот во местото Ло Стањоне, во близина на Марсала, на Сицилија. Додека престојувала таму, се приклучила на средба со други кајтбордери. На почетокот изгледало безопасно, но набрзо станало страшно и опасно.
Човек од групата тргнал кон друг бар, но автомобилот се одвоил од сите
Групата се упатила кон друг бар. Верувајќи им, Стефани влегла во автомобил на странски иселеник, но тој забрзал и се оддалечил од собирот. „Влегов во автомобилот, и тој почна да вози. Поминавме 300 метри, 400 метри; и тој рече: ‘да видиме дали можеме да го кренеме овој автомобил до 160,’“ изјави таа за news.com.au. „А јас сум како: ‘Извини, што?’ Тој почна да вози се побрзо и побрзо, а јас сум како: ‘Не, те молам немој. Сакам да излезам.’“ „Преплашена сум. Па почнав да молам, да преколнувам, а автомобилот одеше побрзо. Врескав, викав, а автомобилот одеше побрзо. А тоа се мали сицилијански патишта.“
По околу 12 километри стигнале до ограден имот, а вратата не била заклучена
На крајот, Стефани замолчела и ја испратила својата локација преку порака до инструкторот по кајтбординг. „А потоа неговиот пријател што беше на предното совозачко седиште му рече: ‘Сите ли се враќаат кај тебе, така?’ А тој рече: ‘Не, апсолутно не, никој не доаѓа.’ „Така сфатив дека дури ни пријателот не разбира навистина што се случува. Тој е збунет.“ „Само решив, добро, можеби треба да ја проверам вратата од автомобилот. Затоа што не сум безбедна со овие луѓе. Пријателот не изгледа како да има доволно храброст да го запре што и да има овој човек на ум за мене.“ Кога открила дека вратата е отклучена, Стефани скокнала надвор и побегнала. „Се отвори, и јас само трчав и трчав, колку што можев подолго, пред да најдам предмет зад кој ќе се скријам и ќе проверам дали ме следат, а не ме следеа.“
За среќа наишла на обезбедување и помислила дека е безбедна и дека за миг ќе стигне во хотелот
По неколку километри, наишла на тивко мало место и видела автомобил на обезбедување со вклучени предупредувачки светла. Стефани го нашла обезбедувањето додека патролирал и преку апликација за превод на телефонот му објаснила што се случило. Тој се согласил да ја однесе до нејзиното сместување, па дури му се јавил и на својот шеф за да му објасни што прави. Помислила дека е безбедна и дека за миг ќе биде назад во хотелската соба. Но работите повторно добиле злокобен тек. „Тој само застана во овој сокак, и беше решен да преведува на мојот телефон. Па конечно му го дадов телефонот кога престана да вози, и тој напиша на телефонот: ‘Што ќе направиш за мене затоа што те возам дома?’ Па го направив истото. Вратата беше отворена, и истрчав во лозје.“
Купувала пијалаци од автомати за трансакциите да останат како трага
Откако му избегала на обезбедувачот, Стефани пешачела во насока на хотелот, криејќи се секогаш кога ќе видела фарови во далечина, без да сака да ризикува со кој било друг минувач. На автоматите покрај патот застанувала да купи пијалаци за трансакциите да можат да се следат ако биде потребно. Стигнала дома и „плачеше целиот следен ден“ пред повторно да се сретне со кајтбординг екипата, која била „вон себе“ кога слушнала низ што поминала.
„Апсолутно не е италијанска работа“, вели таа, но планот за куќа сега е на пауза
Стефани останала потресена од случката и сака нејзината приказна да биде предупредување за другите. „Апсолутно не е италијанска работа,“ рече таа, нагласувајќи дека човекот што ја одвезол од барот бил европски иселеник. „За жал за мене и за многу мои пријателки, многу полоши работи ни се случиле тука во Австралија. „Мислам дека би сакале да кажеме дека тоа е ограничено на други земји. Но можеме да видиме според стапките на семејно насилство и бројот на жени што се убивани во Австралија дека ни тука не е безбедно.“ Стефани рече дека нејзиниот сон да купи куќа во Италија засега е ставен на чекање. „Не мислам дека ќе одам во Италија да работам на проект освен ако немам некого со кого ќе го правам тоа сега.“
