Се омажив за имотен Арап и се преселив во Дубаи, она што ми го приреди свекрвата го нема ни на филм, а кога родив син луксузот ми излезе низ нос
Луксузен стан, скапи автомобили, патувања на егзотични дестинации и партнер кој на прв поглед изгледа внимателен, образован и подготвен на својата избраничка да ѝ пружи сè што ќе посака — за многу жени тоа звучи како остварен сон. Но кога љубовта ќе спои луѓе од различни култури, романтичната бајка понекогаш се претвора во секојдневие исполнето со правила, очекувања и семејни обичаи. Катја, Русинка која поради љубов се преселила во Дубаи и се омажила за Ахмед, верувала дека ќе изгради живот со љубов, сигурност и слобода да остане своја. Го запознала во Москва, каде што престојувал поради магистерски студии, а ја освоиле неговото образование, интелигенција и интересот за нејзината култура. „Беше сосема поинаков од она како што замислував еден Арап. Беше образован, интелигентен, зборуваше совршен руски и искрено го интересираше нашата култура. Две години бевме во врска и сè изгледаше совршено“, се присети Катја.
In This Article:
- Москва останала зад неа, а Дубаи на почетокот изгледал како животот што го замислувала
- Мајката на Ахмед почнала да ја ’учи’ како се однесува добра сопруга
- По шест месеци сите прашувале зошто сè уште не е бремена
- Економист од банка во Москва добила работа со невидлив список забрани
- Убав стан, скапи автомобили и брендирана облека, но ништо на нејзино име
- Синот рекол дека ’рускиот не е наш јазик’
- Катја денес предупредува дека пред свадба мора да се зборува за децата, парите, работата и роднините
Москва останала зад неа, а Дубаи на почетокот изгледал како животот што го замислувала
Кога се појавила можноста да се пресели, Катја ја донела одлуката со возбуда. Сакала љубов, семејна среќа, нова култура, патувања и продолжување на кариерата. Немала впечаток дека разликите во потеклото и навиките ќе станат сериозна пречка. „Првите неколку месеци навистина беше како на сон. Имав убав стан, автомобил, одевме по ресторани и патувавме. Си мислев: ’Еве, ова е вистинскиот живот’“, раскажа таа. Во тој период ѝ се чинело дека го направила вистинскиот избор. Но како што минувало времето, а Ахмед сè повеќе се вклучувал во семејниот бизнис, Катја почнала да забележува дека од неа се очекува нешто многу поинакво од она што го замислувала додека живееле врска на далечина од традиционалното опкружување.
Мајката на Ахмед почнала да ја ’учи’ како се однесува добра сопруга
Промената, според Катја, станала највидлива кога Ахмед почнал повеќе да работи во семејниот бизнис и да поминува време со своите најблиски. Она што во Москва изгледало како врска на двајца луѓе кои сами ја кројат иднината, во Дубаи станало живот во кој семејството има силен збор. „Неговото семејство има многу силни традиции. Неговата мајка почна да ме ’учи’ како треба да се однесува добра сопруга. Ахмед, кој во Москва беше модерен и отворен, дома се претвори во сосема друга личност“, рече Катја. Најпрво тоа биле ситни забелешки, совети и сугестии. Потоа дошла гардеробата. Катја била навикната сама да избира што ќе носи, но сфатила дека од неа се бара поголема воздржаност. „Никој не ме тераше да носам бурка, но кратките здолништа и отворените фустани станаа неприфатливи. Ахмед велеше: ’Разбери, овде е поинаква култура’. И јас се обидував да разберам и да се приспособам“, раскажа таа. Со време почнала да се прашува каде завршува компромисот, а каде почнува откажувањето од сопствениот идентитет.
По шест месеци сите прашувале зошто сè уште не е бремена
Најтешко ѝ паднало чувството дека приватноста во новото семејство има сосема друго значење. За Катја бракот бил заедница на двајца луѓе кои сами поставуваат граници. Во семејството на Ахмед, роднините биле постојано присутни во важните и во секојдневните одлуки. „Во Русија семејството го сочинуваат мажот, жената и децата. Овде семејство значи цел клан. Мојата свекрва може да дојде кога и да посака, да го коментира мојот однос со сопругот, па дури и да ми дава совети за домашните работи“, рече таа. До вистински притисок дошло брзо по венчавката, кога мајчинството станало речиси секојдневна тема. „Само шест месеци по венчавката сите почнаа да прашуваат зошто сè уште не сум бремена. Свекрвата ме водеше на лекар и разговараше со докторите за моето здравје. Се чувствував како животно кое го тестираат за размножување“, призна Катја. Тогаш сфатила дека одлуките за семејството не се гледаат исто од нејзина страна и од страна на луѓето со кои сега го делела животот.
Економист од банка во Москва добила работа со невидлив список забрани
Пред Дубаи, Катја работела во банка во Москва и била горда на своето образование и искуство. Верувала дека тоа ќе ѝ помогне да се снајде, да стекне контакти и да продолжи професионално да се развива. „Јас сум економист и работев во банка во Москва. Мислев дека тоа ќе биде предност во Дубаи“, рече таа. На почетокот ѝ изгледало дека Ахмед ја поддржува нејзината желба да работи. Но поддршката, како што раскажува, доаѓала со услови. „Ахмед се согласи да работам, но без службени патувања, корпоративни настани и дружење со машки колеги. Колегите беа љубезни, но резервирани. Сите знаеја дека сум сопруга на Арап од влијателно семејство, па држеа дистанца“, раскажа таа. Работата за Катја не била само плата. Таа била начин да остане поврзана со себе, со своите способности и со живот кој не зависи целосно од сопругот и неговото семејство.
Убав стан, скапи автомобили и брендирана облека, но ништо на нејзино име
Однадвор, нејзиниот живот можел да изгледа како сон: уреден дом, скап автомобил, квалитетна гардероба и патувања на места што многумина ги гледаат само на фотографии. Но зад тој луксуз Катја чувствувала нешто друго — недостаток на лична сигурност. „Да, живееме во убав стан, возиме скапи автомобили и носиме брендирана облека. Но сето тоа не ми припаѓа мене, туку на семејството на мојот сопруг. Немам сопствена заштеда ниту имот“, рече таа. Како што размислувала за иднината, сè повеќе ја болела разликата меѓу висок животен стандард и вистинска финансиска самостојност. Не сакала да го омаловажи тоа што Ахмед ѝ го пружил, но сфатила дека удобноста не мора да значи независност. За неа, најтешко било сознанието дека човек може да живее во раскош, а сепак да нема доволно контрола над одлуките кои ја одредуваат неговата иднина.
Синот рекол дека ’рускиот не е наш јазик’
По раѓањето на синот, на површина излегло прашањето што Катја и Ахмед не го разработиле доволно пред бракот: како ќе го воспитуваат детето и какво место ќе има нејзиното руско потекло. „Ахмед веднаш рече дека детето ќе биде одгледано во исламската традиција. Не сум против религијата, но сакав да ја знае и руската култура“, објасни таа. Во секојдневието се обидувале да направат простор за двете страни. Но со растењето на момчето, Катја почнала да чувствува дека нејзиниот јазик и обичаи полека се повлекуваат од неговиот свет. „Дома зборуваме арапски, во градинката англиски и арапски, а со моите родители разговарам на руски преку Скајп. Понекогаш ме боли кога мојот син ќе каже дека ’рускиот не е наш јазик’“, призна таа. Таа не сакала детето да избира меѓу две страни на семејството, туку да расте со чувство дека може да припаѓа на двете култури без да се оддалечи од ниту еден родител.
Катја денес предупредува дека пред свадба мора да се зборува за децата, парите, работата и роднините
Кога денес размислува за својот брак, Катја признава дека потценила колку семејното опкружување може да го промени однесувањето на човек. Во Москва го видела Ахмед како партнер приспособен на еден свет, но не разбрала доволно каква улога ќе имаат неговото семејство и традицијата кога ќе направат заеднички дом. „Ахмед во Москва делуваше како Европеец. Но дома беше она што навистина е – Арап, со сите традиции и верувања“, рече таа. Таа нагласува дека не зборува за сите мажи од арапските земји, ниту дека секој меѓукултурен брак мора да има исти проблеми. Но за неа станало јасно дека љубовта не ги решава сите прашања однапред. „Меѓукултурниот брак бара многу повеќе од љубов. Потребни се мудрост, трпение и подготвеност на постојани компромиси“, порача таа. Нејзиниот совет е разговорите да се водат пред бракот, додека одлуките сè уште не носат дополнителен притисок од деца, имот и семејни очекувања. „Пред да се омажиш за маж од друга култура, запознај го неговото семејство, животот и обичаите. Разговарај за сè – за децата, парите, работата, контактите со роднините. Кога ќе дојдат децата, промените се речиси невозможни“, предупреди таа. Катја признава дека и самата не ги поставила сите прашања што подоцна станале пресудни. „Не се каам. Но да знаев сè порано, можеби подобро ќе се подготвев“, рече таа. И покрај сè, таа не ја раскажува својата приказна како живот во кој сè било погрешно. Се сеќава зошто се вљубила во Ахмед, но денес многу појасно знае колку е важно жената да го зачува својот идентитет, својот глас и врските со луѓето што ја потсетуваат која е. „Секој ден избирам повторно да го живеам овој живот. Но секогаш го слушам гласот на мојата пријателка од Москва кој ме потсетува на тоа која бев. Најважно е – да не се заборавиш себеси“, заклучи Катја. Нејзината приказна не прогласува една култура за подобра од друга. Таа потсетува дека бракот меѓу различни светови може да донесе широчина, љубов и нови искуства, но само ако двајцата партнери имаат право на достоинство, избор и глас во животот што го градат заедно.
