Првиот човек замрзнат во 1967 година и понатаму чека „воскресение“
Џејмс Бедфорд, почитуван професор по психологија од Калифорнија, станал првиот пациент во историјата на криониката. Неговиот случај не бил само научен експеримент, туку човечка одлука донесена во момент кога медицината немала одговор на напреднат карцином на бубрезите.
In This Article:
- Од дифтерија на четири години до дијагноза што во 73-тата година немала лек
- Бедфорд ја прифатил шансата „еден во милион“ откако ги прочитал идеите на Роберт Етингер
- На 12 јануари 1967 година лекарите имале само седум минути
- Норман го криел татко си во изнајмени комбиња и барал течен азот на црно
- По 24 години, Alcor ја отворила капсулата и видела лице како по кратка попладневна дремка
- Во Скотсдејл лежи со уште триесетина „патници кон иднината“
- Кога малигната дијагноза носи страв, проверената насока е најважна
Од дифтерија на четири години до дијагноза што во 73-тата година немала лек
Животот на Бедфорд бил исполнет со тешки битки. Како четиригодишно момче едвај ја преживеал опасната дифтерија, но се опоравил, израснал во силен маж и изградил забележителна академска кариера. Децении подоцна, се соочил со најтешката вест во животот: му бил дијагностициран напреднат карцином на бубрезите, болест за која тогашната медицина немала лек.
Бедфорд ја прифатил шансата „еден во милион“ откако ги прочитал идеите на Роберт Етингер
Не сакајќи да се предаде пред болеста, професорот се присетил на визионерските идеи на писателот Роберт Етингер за крионичко замрзнување на неизлечиво болните пациенти, со цел тие да бидат оживеани кога медицината во иднина ќе најде соодветен лек. Иако бил свесен дека шансата за успех е „еден во милион“, тој свесно се согласил да биде првиот пациент во историјата на криониката. Пред него биле забележани два катастрофални обиди: во едниот случај пациентот предолго чекал на медицинска помош, додека во вториот телото по грешка било балсамирано со класични хемикалии. Бедфорд одлучил да ризикува со сопственото тело за да и помогне на науката.
На 12 јануари 1967 година лекарите имале само седум минути
Џејмс Бедфорд починал во една калифорниска болница. Од моментот на биолошката смрт, лекарите морале веднаш да го подготват телото и да ги зачуваат мозочните клетки од неповратно оштетување. Во неговото тело инјектирале специјален заштитен хемиски состав, а потоа го сместиле во капсула со сув мраз на екстремна температура од минус 196 степени Целзиусови. Тогашниот печат сензационалистички пишувал дека тој ќе се разбуди дури за 20.000 години, додека поголемиот дел од научната заедница со скептицизам вртела со главата.
Норман го криел татко си во изнајмени комбиња и барал течен азот на црно
По завршувањето на процедурата, започнала вистинска семејна и правна драма. Синот на професорот, Норман, ја презел улогата на единствен чувар на очевата капсула, додека останатите роднини барале телото да биде погребано на традиционален начин. Осигурителните компании одбиле да ги покриваат трошоците за складирање, а сопствениците на магацините постојано барале капсулата веднаш да биде отстранета. Под таков притисок, Норман со години тајно ја пренесувал капсулата од еден во друг град, водејќи мачни судски битки.
По 24 години, Alcor ја отворила капсулата и видела лице како по кратка попладневна дремка
На почетокот на 1990-тите години, стариот метален резервоар попуштил, па семејството се обратило до специјализираната фондација за крионика „Alcor“ во Аризона. Кога стручњаците ја отвориле капсулата за да ја проценат состојбата на организмот, доживеале вистински шок. Лицето на 73-годишниот професор изгледало изненадувачки младо и свежо. Иако мразот оставил одредени траги на рожниците и пигментот на кожата, Бедфорд изгледал како штотуку да заспал.
Во Скотсдејл лежи со уште триесетина „патници кон иднината“
Денес телото на Џејмс Бедфорд почива во специјална комора во Скотсдејл, Аризона. Современата крионика користи напреден процес на витрификација, односно претворање на ткивата во биолошко стакло без формирање остри кристали мраз. За разлика од тоа, примитивните соединенија што му биле дадени на Бедфорд во 1967 година се сметаат за ризични. Дали нанотехнологијата во иднина ќе успее да ги регенерира клетките и да му даде нова шанса за живот, останува една од најголемите научни енигми на нашето време.
Кога малигната дијагноза носи страв, проверената насока е најважна
Соочувањето со малигна дијагноза е исклучително тежок момент за секој пациент и неговото семејство, кога стравот и неизвесноста често водат до погрешни чекори. Затоа, важен извор на проверени информации и стручна поддршка е македонската платформа cancer.mk. Таму може да се најдат стручни, научно поткрепени и јасни медицински совети за превенција, рана дијагностика, современи протоколи за лекување и психолошка поддршка за пациентите и нивните семејства. Наместо да се бараат одговори на непроверени форуми, подобро е информирањето да доаѓа од специјалисти кои нудат вистинска насока и надеж.