Почина легендарниот македонски глумец Гоце Тодоровски
Македонската култура остана без еден од своите најголеми уметници. На 75-годишна возраст почина познатиот актер, хуморист и телевизиско лице Гоце Тодоровски, а тажната вест ја соопшти неговата ќерка Сашенка преку социјалните мрежи. Зад неговото име останува актерско наследство што минува низ театарот, филмот, телевизиските серии, радио-емисиите и хумористично-сатиричните програми, со улоги што публиката ги препознаваше уште од првата реплика.
In This Article:
- Од Кичево до Драмскиот театар преку класата на Илија Џувалековски
- Унковски, Ангеловски, Станковски, Милчин и Османли беа дел од неговиот сценски пат
- „Македонски народни приказни“, „Итар Пејо“ и „Бушава азбука“ остануваат дел од семејната меморија
- Од „Среќна Нова ’49“ до „Црвени“ неговиот глас и лик останаа на филмската лента
- Од Цанде во „Солунски патрдии“ до наградата „23 Октомври“
Од Кичево до Драмскиот театар преку класата на Илија Џувалековски
Гоце Тодоровски е роден на 30 април 1951 година во Кичево. Дипломирал на Факултетот за драмски уметности при Универзитетот „Св. Кирил и Методиј“ во Скопје, во класата на професорот Илија Џувалековски. По завршувањето на студиите се вработил во Драмскиот театар во Скопје, каде што најголемиот дел од својата кариера го изгради како мошне надарен и суптилен комичар. Од таа сцена неговиот талент се прошири кон радиото, телевизијата и филмот.
Унковски, Ангеловски, Станковски, Милчин и Османли беа дел од неговиот сценски пат
Во текот на кариерата, Тодоровски имал одлична соработка со голем број познати македонски режисери: Слободан Унковски, Коле Ангеловски, Димитар Станковски, Владимир Милчин и Димитрие Османли. Покрај ангажманите во матичниот театар, тој често бил присутен на програмите на радиото и телевизијата, учествувајќи во речиси сите хумористично-сатирични емисии, драми, серии и други продукции. Бил чест гостин и во други театарски куќи во Македонија.
„Македонски народни приказни“, „Итар Пејо“ и „Бушава азбука“ остануваат дел од семејната меморија
Публиката ќе го памети по незаборавните улоги во сериите „Македонски народни приказни“, „Итар Пејо“, „Булки кај шините“, „Трето доба“, „Бушава азбука“, „Трст виа Скопје“ и многу други. На телевизиските екрани беше препознатлив и по синхронизациите на турски серии за Сител Телевизија, работа со која долги години беше присутен во домовите на гледачите.
Од „Среќна Нова ’49“ до „Црвени“ неговиот глас и лик останаа на филмската лента
Неговото дело не завршуваше на сцената. Тодоровски остави силен белег и во македонскиот филм, со улоги во „Среќна Нова ’49“, „Викенд на мртовци“, „Тетовирани души“, „Шеќерна приказна“ и „Црвени“. Токму таа широчина го направи актер што го препознаваа различни генерации: оние што го гледаа во театар, оние што го слушаа на радио и оние што го запознаа преку телевизиските екрани.
Од Цанде во „Солунски патрдии“ до наградата „23 Октомври“
За својот исклучителен придонес во културата, Гоце Тодоровски беше добитник на бројни признанија: 1980 — Награда за најдобра улога за ликот Цанде во претставата „Солунски патрдии“ на фестивалот за Театарски игри „Војдан Чернодрински“ во Прилеп. 1986 — Најпопуларно ТВ лице според анкетата на весникот „Вечер“. 2020 — Награда „Св. Јоаким Осоговски“. 2023 — Орден за заслуги за Македонија. 2025 — Награда за животно дело „Војдан Чернодрински“. 2025 — Државна награда „23 Октомври“. Со заминувањето на Гоце Тодоровски, Македонија загуби врвен актер, но неговите улоги и делото ќе останат траен дел од македонската културна историја.