По речиси 100 години повторно сакаат да градат цепелини: Зошто се потребни џиновските летала
Речиси еден век по трагичниот крај на ерата на воздухопловните бродови, симболично запечатен со катастрофата на германскиот цепелин „Хинденбург“ во 1937 година, идејата за џиновски дирижабли повторно се враќа во фокусот на воздухопловните инженери и транспортните експерти. Она што некогаш изгледаше како минато на авијацијата, денес повторно се разгледува како практично решение за места каде што класичниот транспорт тешко стигнува.
In This Article:
Неколку стотици тони товар за Сибир и Арктикот, без патишта и аеродроми
Руските научни институти и транспортни компании најавија проекти за развој на нова генерација модерни товарни цепелини. Нивната цел е да носат тежок товар директно до најоддалечените региони, каде што нема железнички пруги, патна мрежа или аеродромска инфраструктура. Во такви услови, летало што не зависи од писта може да стане врска меѓу индустриските центри и терените кои досега биле речиси отсечени.
Може да лебди со денови и да спушти рударска опрема на непристапен терен
Главната предност на модерниот дирижабл е вертикалното полетување и слетување, познато како VTOL, без потреба од скапа аеродромска инфраструктура. Таквото летало може да остане стабилно во воздух подолго време и директно да достави тешка индустриска опрема, рударски постројки или хуманитарна помош таму каде што камион, воз или авион не можат лесно да пристапат.
Наместо запалив водород, новите летала користат незапалив хелиум
Историските цепелини носеа сериозен ризик поради употребата на високо запалив водород. Новата генерација е замислена поинаку: со целосно незапалив хелиум и напредни композитни материјали од јаглеродни влакна. Тие материјали се проектирани да издржат екстремен студ и силни ветрови, што е клучно за работа во арктички и сибирски услови.
Побавни од авион, но три до четири пати поевтини по тон-километар
Брзината на движење на ваквите летала се проценува на околу 100 до 150 километри на час, што е значително помалку од авионскиот транспорт. Но, нивната економска логика е во цената: трошоците за превоз по тон-километар можат да бидат три до четири пати пониски отколку кај авионите. Затоа цепелините повторно се разгледуваат како еколошки мост меѓу бавниот бродски превоз и скапиот авионски транспорт.