Отфрлена од родителите, посвоена од кучињата тажната сага на Оксана Малаја, „дивото“ девојче
Три години поминати во запоставување ја одведоа малата Украинка таму каде што нашла барем малку мир: меѓу кучињата од селото. Родена во 1983 година, во Украина додека се уште била под контрола на Сојузот на Советските Социјалистички Републики, Оксана Малаја ја имала несреќата да биде дете на двајца родители алкохоличари и запоставувачи. На тригодишна возраст била оставена надвор од домот, па сама се засолнила во мала куќарка каде што престојувале неколку кучиња.
In This Article:
- Во близина на куќата, но целосно отфрлена од оние што ја родиле
- Лаење наместо зборови и движење на сите четири низ тревата
- Сосед ја пријавил кога имала осум години
- Лин Фрај во 2006 година ја затекнала личноста што не ја очекувала
- Подароците ги криела како куче што добило награда
- Трите први години ѝ овозможиле да научи јазик подоцна
- Таткото се вратил со Нина, полусестрата што Оксана никогаш не ја познавала
Во близина на куќата, но целосно отфрлена од оние што ја родиле
Покрај своите родители, таа се чувствувала заборавена и отфрлена. Како жртва на постојани напади, од страв знаела да се измокри. По растојание не била далеку од семејството, но во човечка смисла била сосема отфрлена од оние што ја донеле на свет. Наскоро и останало семејството што никогаш не одбило да ја прими: кучињата. Бидејки немала човечки контакти, недостигот од таква врска направил да заборави дека е човек; сите нејзини движења биле копирани од животните.
Лаење наместо зборови и движење на сите четири низ тревата
Бидејки кучињата не одговарале со зборови, таа постепено ја оставала човечката синтакса и ја заменувала со лаење. Малаја одела на сите четири низ тревата на фармата каде што живеела, свиткана, трчајки така и со изваден јазик. Кога чувствувала дека нешто ја боцка во увото, правела како и другите членови на своето кучешко семејство и ја користела ногата за да го смири чешањето. Исхраната во малото село каде што живеела и онака била скромна. Со малку средства, кучињата што таму живееле, најчесто со дива природа, јаделе сурово месо и пиеле вода што се собирала околу чешмите. Тоа биле гозбите на девојчето.
Сосед ја пријавил кога имала осум години
Таков бил нејзиниот живот до нејзината осма година, кога, по пријава од сосед кој ја затекнал како живее со диви кучиња, нејзината реалност повторно се променила. Постојат малку документи што прецизно ги опишуваат физичката и психолошката состојба на Оксана. Тоа остава впечаток дека властите се плашеле да го признаат случајот или се плашеле да го документираат, бидејки пријава за запоставување до степен до кој било оставено девојчето би била крајно срамна. Приказната брзо станала позната, а кратко по пријавата „дивото“ дете почнало да биде проучувано и да живее под грижа на луѓе специјализирани за лица со ментални попречености.
Лин Фрај во 2006 година ја затекнала личноста што не ја очекувала
Медиумското внимание повторно се разгорело во 2006 година. Британска документарна екипа, предводена од специјалистката за диви деца Лин Фрај, заминала во Украина за да види како изгледа животот на Оксана, која почнала да живее во клиника за ментална грижа. Тоа се случило пет години откако екипа на Discovery Channel го снимила нејзиното внесување во една од тие клиники. Целта на Фрај била да провери дали девојката се приспособила на живот во човечко општество и како дивите години ја оштетиле нејзината психа. На изненадување на неа и на екипата, нашле личност различна од она што го замислувале. Впечатокот на Британката бил: „нејзиниот говор е чуден. Таа зборува директно како да издава наредба. Нема каденца, ритам или музика во нејзиниот говор, нема никаква инфлексија или тон. Но таа има смисла за хумор. Сака да биде во центарот на вниманието, да ги тера луѓето да се смеат. Да се покаже е изненадувачка вештина кога ќе се земе предвид нејзиното потекло“.
Подароците ги криела како куче што добило награда
Секогаш кога добивала нешто, првиот инстинкт на Малаја бил да го сокрие, исто како куче што добива награда. Нејзините заби биле донекаде деформирани, во голема мера поради прекумерното користење за активности што не се природни за луѓето. Одот и бил не сосема природен, со рамена што се нишале: таа не била навикната на замавот потребен за да се оди како човек. Нејзината ментална возраст била како на шестгодишно дете кое лесно се досадува од секојдневни активности. Тоа е необичен податок, бидејки младата жена работела на фарма по спасувањето за повторно да го врати животот меѓу луѓе. Нејзините математички способности се ограничувале само на броење, а не знаела ниту да го срича сопственото име, уште помалку да чита.
Трите први години ѝ овозможиле да научи јазик подоцна
За разлика од она што се шпекулирало за многу деца растени надвор од општеството, таа не покажувала аутистичен спектар. Испитувањата направени со девојката потврдуваат теза на специјалисти кои велат дека е невозможно дете да научи јазик ако ништо не му било предавано до петтата година од животот. Малаја можела да учи само благодарение на малата основа што ја стекнала во првите три години од животот.
Таткото се вратил со Нина, полусестрата што Оксана никогаш не ја познавала
Во 2006 година, таткото на девојката решил повторно да се сретне со ќерката што ја отфрлил. Во меѓувреме, Оксана работела на фарма, опкружена со трпеливи луѓе што ја почитувале, иако недостасувал терапевтски професионалец. Таткото бил придружуван од помладата полусестра на девојката, Нина, која Оксана никогаш не ја запознала. Првиот контакт меѓу нив бил несмасен, малку срамежлив. Таа речиси и не се сеќавала на човекот. Разговорот сепак се развил, многу формално, со тоа што Оксана раскажувала за својата рутина на фармата и ги поканила таткото и сестрата да дознаат малку повеќе за нејзиното секојдневие. Во еден момент, Нина почнала да плаче, а токму отфрлената девојка ја утешила. Специјалистите сметаат дека таа нема интелектуално да се развива поради годините изгубени додека живеела со кучињата. Но, ако се имаат предвид други случаи на диви деца, билансот од животот на Украинката може да се смета за позитивен. На 36-годишна возраст, таа се уште се грижи за крави и за фармата што вистински ја прифатила.