Огромен авион за ракети и сателити, на кој не му треба ни бетонска писта, американската Radia го гради уникатниот транспортер WindRunner
За полетување треба да му биде доволна земјена писта пократка од 2 километри. Американската Radia го претставува WindRunner како суперкрупен транспортен авион што треба да носи ракетни степени, забрзувачи, сателити и вселенски летала што се вракаат по мисија. Главната идеја е огромната вселенска техника да се доставува цела и директно до космодромите, без расклопување на делови и без повеќедневно патување по море или по патишта.
In This Article:
- Кај WindRunner прво се брои волуменот, а дури потоа масата
- Носот се отвора, товарната палуба е ниска, а опремата не мора да биде посебно измислена за него
- Околу 1800 метри земјена писта би можеле да бидат доволни за оддалечени космодроми
- Radia вели дека би носел сателити од речиси двојно поголема габаритна класа
Кај WindRunner прво се брои волуменот, а дури потоа масата
Авионот се проектира пред се според просторот за товар, не само според неговата тежина. Во Radia сметаат дека димензиите стануваат се посериозно ограничување за вселенската индустрија: ракетите и сателитите растат, а постоечките транспортни авиони, патишта, пристаништа и другата инфраструктура и натаму имаат строги граници. Поради тоа, големите вселенски системи мора да се расклопуваат пред превоз, а понекогаш со недели се носат со копнен и морски транспорт. Освен дополнителните трошоци и изгубеното време, таквата логистика бара скапата техника многупати да се преместува, со што се зголемува ризикот од оштетување.
Носот се отвора, товарната палуба е ниска, а опремата не мора да биде посебно измислена за него
WindRunner треба да овозможи превоз на целосно составени ракетни степени и забрзувачи, големи сателити и повеќекратни летала што се вратиле по лансирање. Според замислата на развивачите, доставата меѓу фабрика, испитен центар и космодром би траела часови, наместо неколку дена или недели. За внесување габаритни објекти, авионот ке добие преден дел што се отвора, ниско поставена товарна палуба и посебен систем за преместување товар. Притоа Radia наведува дека WindRunner ке биде компатибилен со вообичаена аеродромска и товарна опрема, па за него не би требало да се гради уникатна инфраструктура на секоја дестинација.
Околу 1800 метри земјена писта би можеле да бидат доволни за оддалечени космодроми
Авионот се проектира со можност за полетување и слетување на неасфалтирани писти долги приближно од 1800 метри. Тоа потенцијално би овозможило големи товари да се доставуваат не само на големи аеродроми, туку и на оддалечени космодроми, испитни полигони и привремени бази. Една од можните примени е и сервисирање на повеќекратни ракети. Ако степен или друго вселенско летало слета далеку од главниот космодром, WindRunner би можел да го земе и да го врати назад за одржување и подготовка за следното лансирање.
Radia вели дека би носел сателити од речиси двојно поголема габаритна класа
Radia тврди дека димензиите на товарниот отсек ке овозможат превоз на целосно составени сателити од приближно двојно поголема габаритна класа од она што го дозволуваат современите воздушни превози. Ако оваа можност се реализира, конструкторите на вселенска техника нема да мора толку строго да ги ограничуваат димензиите на апаратите само за да можат подоцна да бидат транспортирани. WindRunner не треба да ги замени постоечките воено-транспортни авиони или копнената логистика. Radia го позиционира како специјализиран транспорт за товари што се преголеми за современата авијација. Како потенцијални клиенти, компанијата ги гледа и комерцијалните и државните организации на кои им треба превоз на големи сателити, ракетни компоненти и друга вселенска техника. Извор: ixbt.com
