Niesamowity złoty rekin z Costa Rica — cud, jakiego świat jeszcze nie widział
Straszni, milczący łowcy mórz – rekiny – rzadko mają barwę podobną do stożka drogowego, ale czasem natura potrafi zaskoczyć. Jeden z najbardziej niezwykłych przykładów wydarzył się u wybrzeży Kostaryki: rekin pielęgniarski (Ginglymostoma cirratum) złowiony i wypuszczony przez wędkarzy sportowych w sierpniu 2024 roku wyróżniał się nie tylko nietypowym odcieniem – był intensywnie pomarańczowy – z białymi oczami. Przypisuje się to rzadkiej kombinacji pigmentów: braku ciemnego pigmentu, albinizm, oraz nadmiar żółtego pigmentu, xanthism. To połączenie, znane jako albino‑xanthochromizm, najprawdopodobniej nie utrudniało rekina w codziennym życiu, przebywając w ciepłych wodach Morza Karaibskiego. Spotkanie miało miejsce u wybrzeży Kostaryki, w pobliżu Parku Narodowego Tortuguero, 10 sierpnia 2024 roku. Rybak Juan Pablo złowił go na głębokości 37 m (121,4 stopy) i był zaskoczony jego barwą, robił kilka fotografii i wykonał pomiary, zanim go wypuścił. Zdjęcia później opublikowano w mediach społecznościowych przez firmę ekoturystyczną Parismina Domus Day. Naukowcy – na czele z Marioxis Macías‑Cuyare z Uniwersytetu Federalnego Rio Grande w Brazylii – skontaktowali się z wędkarzami i, na podstawie przekazanych informacji, zdiagnozowali rekina.
In This Article:
Diagnoza naukowa i definicja albino‑xanthochromizmu
„Rekin wykazał intensywne, jednolite żółto‑pomarańczowe zabarwienie i białe oczy, bez widocznej tęczówki,” napisali w swoim raporcie, opublikowanym w sierpniu 2025 roku. „Obecność białych oczu, a zwłaszcza brak typowej czarnej tęczówki (Fig. 1d), sugeruje, że osobnik najprawdopodobniej przejawiał zaburzenie znane jako albino‑xanthochromizm, a nie samo xanthism.”
Rzadkość i kontekst w naturze
Chociaż niezwykle rzadki, ten podwójny fenotyp genetyczny został udokumentowany w naturze, przeważnie w ptakach. Jednak zaobserwowano go także w oceanach. Speckled hind (Epinephelus drummondhayi), złowiony u wybrzeży Karoliny Północnej w Zatoce Meksykańskiej, zdiagnozowano jako albino‑xanthochromizm w 1978 roku; a biuletyn opisujący albino‑xanthochromicznego plamista płaszczkę (Raja montagui) z Morza Irlandzkiego został opublikowany w 2018 roku.
Wiek, rozmiar i wpływ na styl życia rekina
Można by pomyśleć, że tak jasne zabarwienie utrudniłoby rekina w codziennym życiu, ale pomiary wykonane przez wędkarza pokazują, że tak nie było. Ten pomarańczowy potwór miał 200 centymetrów długości od nosa do ogona, co wskazuje na pełną dojrzałość, proces który dla tego gatunku zwykle trwa co najmniej dekadę.
Pytania badaczy i kierunek przyszłych badań
„Czy to przypadek izolowany? Czy może reprezentować pojawiającą się w regionalnej populacji tendencję genetyczną? Czy jest związany z określonymi czynnikami środowiskowymi w północnym Karaibie Kostaryki, czy też odzwierciedla naturalną zmienność genetyczną gatunku i jego zdolność do adaptacji do zmieniających się warunków środowiska?” „Rozważanie tych pytań podkreśla potrzebę dalszych badań nad tym, jak lokalne warunki środowiskowe wpływają na ekspresję takich cech genetycznych.”
Publikacja i kontekst naukowy
Ich analiza została opublikowana w Marine Biodiversity.
