Научниците ја пронајдоа Ноевата арка? Новите истражувања во Турција открија необични структури длабоко под земјата
Една од најголемите библиски мистерии повторно го привлече вниманието на светската јавност. На истокот на Турција, во близина на планината Арарат, научници истражуваа необична геолошка формација чиј облик со децении ги тера истражувачите да се прашуваат дали таму можеби се кријат остатоци од древна градба. Станува збор за локалитетот Дурупинар, место што од воздух потсетува на огромен брод. Според претпоставките на дел од тимовите што работеле таму, под површината би можеле да постојат траги кои упатуваат на остатоци од структура поврзана со легендарната Ноева арка. Како што пренесува британскиот весник „The Times“, меѓународен тим на научници од пет земји во текот на 2026 година спроведе опсежни теренски истражувања, користејќи современ георадар и земајќи длабински примероци од почвата.
In This Article:
- Илхан Дурупинар во 1959 година забележал форма долга околу 157 метри
- Георадарот регистрира пет аномалии што се протегаат околу 46 метри
- Во внатрешноста е измерен околу 40 отсто повисок јаглерод отколку во околната почва
- Тимот на професорот Џенкер Атила ги најавува рецензираните резултати за 2027 година
Илхан Дурупинар во 1959 година забележал форма долга околу 157 метри
Приказната за ова место започнува кога турскиот воен воздухопловен капетан Илхан Дурупинар прегледувал воздушни снимки од пограничниот регион и забележал чудна формација во близина на Арарат. Според научните трудови објавени на специјализираниот портал „Phys.org“, формацијата се наоѓа недалеку од градот Догубајазит, во близина на иранската граница. Дополнителен интерес предизвикува тоа што нејзините димензии приближно одговараат на поединечни толкувања на библискиот опис. Во Книгата на Битието се наведува дека Ноевата арка била долга 300 лакти, што за поддржувачите на оваа хипотеза е една од причините Дурупинар да остане во фокусот и повеќе од шест децении по првото забележување.
Георадарот регистрира пет аномалии што се протегаат околу 46 метри
Најновите истражувања, за кои извести индискиот „Hindustan Times“, донесоа резултати што повторно ја отворија дебатата меѓу археолозите, геолозите и теолозите. Снимањата со георадар, односно GPR, покажале правилни геометриски линии, вкрстувања под прав агол и поголеми шуплини на различни длабочини под земјиштето. Истражувачите претпоставуваат дека дел од овие структури би можеле да бидат вештачки премини, комори или делови од некогашна потпорна конструкција. Уочени се и хоризонтални слоеви што дел од тимот ги поврзува со библискиот опис според кој арката имала три спрата. Сепак, геофизичарите нагласуваат дека радарските снимки не прикажуваат вистински дрвени ходници, туку промени во физичките својства на материјалите под површината. Затоа нивното точно потекло допрва треба научно да се потврди.
Во внатрешноста е измерен околу 40 отсто повисок јаглерод отколку во околната почва
Како што објави научното списание „Popular Mechanics“, истражувачите за време на теренските работи за првпат извршиле длабински сондажни дупчења. Земени биле стотици примероци од почвата од внатрешноста и околината на формацијата. Прелиминарните лабораториски мерења покажале дека концентрацијата на јаглерод во одредени примероци од внатрешноста е значително поголема во споредба со околното земјиште. Едно можно научно толкување е присуство на древна органска материја, вклучително и распаднато дрво. И покрај тоа, засега нема дефинитивна потврда дека станува збор за градежен материјал од брод. При ископувањата биле пронајдени и ситни фрагменти од античка керамика, кои укажуваат на човечка активност на поширокото подрачје во далечното минато. Но керамиката не е најдена внатре во самата формација, па не може директно да се поврзе со нејзиното првобитно настанување.
Тимот на професорот Џенкер Атила ги најавува рецензираните резултати за 2027 година
И покрај големиот интерес на јавноста и ентузијазмот на дел од истражувачите кои тврдат дека станува збор за градба од човечко потекло, пошироката академска и геолошка заедница засега останува воздржана. Повеќето геолози сè уште сметаат дека Дурупинар е природна ерозивна синклинала, ретка карпеста формација настаната со лизгање на земјиштето и вулканска активност карактеристична за овој дел од Турција. Актуелниот истражувачки тим, предводен од професорот Џенкер Атила од Универзитетот „Сивас Џумхуриет“, продолжува со деталните физичко-хемиски анализи и радиојаглеродно датирање на собраните примероци. Според најавите во „The Times“, сеопфатните и рецензирани научни резултати се очекува да бидат официјално презентирани во текот на 2027 година. Дали овие откритија ќе ги променат досегашните научни заклучоци или ќе ја зацврстат геолошката теза, останува да покаже времето. Во меѓувреме, вечната мистерија за Ноевата арка продолжува да ги инспирира луѓето ширум светот.
