Ова е најшетаното дете на светот: Има само 7 години, а веќе ги прошета сите 7 континенти, но дали ќе ги памти тие авантури?
Додека повеќето деца на негова возраст се борат со читањето и собирањето, Вајлдер МекГроу веќе ги има видено сите седум континенти – вклучувајќи го и Антарктик. Но ова достигнување не е дело на некаква осмислена родителска стратегија. Напротив, патувањата на Вајлдер се резултат на љубовта за авантури на неговите родители, кои патем случајно сфатиле дека нивниот син е веќе блиску да ја комплетира светската тура пред да наполни 7 години. Оваа фамилија од Њујорк, оваа есен конечно стапна и на Антарктик, каде Вајлдер, завиткан и возбуден, прошета по мразот како вистински истражувач.
In This Article:
- Патување што почна случајно: Родителите не планирале нивниот син да ги види сите континенти до 7 години
- Вајлдер патува од бебе: Прв патувачки печат само 8 недели по раѓањето
- По пандемијата: Повторно низ светот – од сафари во Замбија до шетање низ Европа и Галапагос
- Последниот континент – Антарктик: Семејно затворање на кругот започнат кога мајка му беше бремена
- Што стои зад толкавата желба и потреба од постојано патување на родителите?
- Реалноста зад совршените фотографии: Замор, расправии и логистички хаос се дел од секое патување
- Најдлабоките спомени не се со егзотика, туку во секојдневието: Малите моменти прават голема разлика
- Критики и стереотипи: Родителите што патуваат со мали деца често се осудувани
- Стручни мислења: Малите деца добиваат од патувањата, дури и без трајни сеќавања
- Умереност и освестено искуство: Родителите треба да го почитуваат ритамот и желбите на детето
- Патувањата му ја зголемуваат самодовербата на Вајлдер: Семејната динамика се прилагодува на неговите желби
- Од трупање доживувања кон заедничко градење на идни авантури: Сега семејните желби се поважни од листи на достигнувања
- Гласови на јавноста: Дали вреди детето да види 7 континенти ако ништо не помни?
Патување што почна случајно: Родителите не планирале нивниот син да ги види сите континенти до 7 години
Оваа авантура започнала сосема спонтано кога Вајлдер имал само 5 години. "Не почнавме со идеја да пораснеме дете што ќе ги види сите седум континенти до 7 години. Само сакавме да патуваме, бидејќи тоа сме ние, тоа го сакаме", објаснува неговата мајка, новинарката Џорди Липе-МекГроу. Пред патувањето во Јужна Америка, родителите сфатиле дека Вајлдер веќе бил на пет континенти. "Мојот сопруг го погледна списокот и рече: 'Па, можеме да го завршиме!'" Така почнала нивната семејна потрага по седумте континенти.
Вајлдер патува од бебе: Прв патувачки печат само 8 недели по раѓањето
Вајлдер доби првиот печат во пасошот кога имаше само 8 недели – патување во Португалија во август 2018. До неговата втора година, веќе ги прошетал Карибите, Канада и Мексико, пред пандемијата да ја сопре нивната патувачка рутина.
По пандемијата: Повторно низ светот – од сафари во Замбија до шетање низ Европа и Галапагос
Кога светот повторно се отвори, тие продолжија: Невис отиде на Карибите на возраст од 3 години, уште неколку острови, Костарика, Дубаи, сафари во Замбија. До 5-тата година, Вајлдер бил и во Франција, Швајцарија, Шкотска, Ирска, Италија и Галапагос.
Последниот континент – Антарктик: Семејно затворање на кругот започнат кога мајка му беше бремена
Ова лето уште неколку држави паднале на списокот: Холандија, Сингапур, Австралија и Нов Зеланд ги покриле шесте континенти. Во ноември, Антарктик станал последната цел. Овој пат беа на бродот на Линдблад Експедиции и National Geographic, каде што Вајлдер се дружел со единственото друго дете на патувањето и учел рака под рака со локални истражувачи.
Што стои зад толкавата желба и потреба од постојано патување на родителите?
Мајката Џорди Липе-МекГроу го изгубила татко си, доктор и пилот, во авионска несреќа во 2010 година. Таа вели: "Наместо да го затворам светот за себе, сфатив дека токму движењето ми помогна најмногу да се почувствувам жива повторно." За неа патувањето станало начин на справување со болката. Оваа загуба нејзините приоритети ги направила поостри – таа сакала нејзиниот син да порасне љубопитен и самоуверен, да го гледа светот како место што може да се истражи, а не да се плаши од него.
Реалноста зад совршените фотографии: Замор, расправии и логистички хаос се дел од секое патување
И покрај спектакуларните фотографии, Џорди е искрена за предизвиците. "Луѓето ги гледаат блескавите моменти, но не и мачнината од морето, плачењето во авион или кога детето категорично одбива да облече панталони за скијање." Вајлдер неколку дена на Антарктик лежел во кревет преплашен да не повраќа повторно, а со мајка си преговарал за грицки како за заложници. "Тие минути се понекогаш незгодни, хаотични, но токму затоа магијата е уште посилна," вели таа.
Најдлабоките спомени не се со егзотика, туку во секојдневието: Малите моменти прават голема разлика
Најемотивните моменти за Џорди не се врзани за екстремите, туку за секојдневните инциденти. Во Сингапур, Вајлдер заспал во средина на тура за улична храна, а потоа се разбудил и веднаш започнал да пробува локални јадења. Во Амстердам, по долг лет, семејството одело на натпревар на Ајакс, и Вајлдер се насмеал од уво до уво. "Тоа беше чиста радост", вели мајка му.
Критики и стереотипи: Родителите што патуваат со мали деца често се осудувани
Родителите што патуваат со мали деца постојано се цел на критика – особено онлајн. Кејли Киркпатрик, основач на агенцијата The Shameless Tourist, вели: "Ги слушнав сите забелешки – од распоредите за спиење, до тоа дека детето нема да се сеќава, па зошто да одиш?" Таа додава: "Реалноста е дека родителството не е исто за сите. Сите правиме избор според наши вредности, околности и тоа што сметаме најдобро за нашите деца."
Стручни мислења: Малите деца добиваат од патувањата, дури и без трајни сеќавања
Клиничкиот психолог Мајкл Ветер вели: "Децата може да имаат корист од патувањата, дури и ако немаат свесни спомени за нив. Искусеното влијае врз нивната нервна архитектура, емоционална регулација, интеграција на сетилата и врзувањето со другите долго пред да можат да раскажуваат приказни за случувањата." Но, исто така вели дека придобивките највеќе зависат од темпото кое го одржуваат родителите и нивната присутност, а не од галамењето по листа на доживувања.
Умереност и освестено искуство: Родителите треба да го почитуваат ритамот и желбите на детето
Ветер советува: „Најдобро е родителите да забават, да заштитат сон, да дозволат време за одмор и да бидат емотивно присутни за децата наместо „да тркаат” по точки на туристичката мапа.“ Липе-МекГроу додава: "Децата не треба да го разбираат целосно значењето на местото за тоа да ги обликува. Доволна е самата изложеност за да ги научат трпеливост, флексибилност и љубопитност. Тоа е долгорочна игра."
Патувањата му ја зголемуваат самодовербата на Вајлдер: Семејната динамика се прилагодува на неговите желби
Најголемата промена кај Вајлдер, според неговата мајка, е самодовербата: „Тој искрено верува дека светот е достапен за него." Патувањата сега се прилагодуваат според неговите интереси – фудбалски натпревари и училишен распоред, дури и по цена да се прескокне музејот заради базенот во хотелот. Дури и на Антарктик, после средба со кит, Вајлдер само сакал да си го користи ајпадот, а родителите му дозволиле.
Од трупање доживувања кон заедничко градење на идни авантури: Сега семејните желби се поважни од листи на достигнувања
Седумте континенти се веќе зад нив. Фамилијата се фокусира на тоа да ги балансира желбите на секој член, наместо да јурка следна дестинација. "Не е веќе само да го влечеш детето со себе," вели Липе-МекГроу. „Сега градиме патување што е и наше и негово.“
Гласови на јавноста: Дали вреди детето да види 7 континенти ако ништо не помни?
Главната дилема за некои е: Дали воопшто вреди да се патува кога децата ќе заборават голем дел од искусеното? Велат, подобро е да ги посетуваат местата кога ќе бидат повозрасни. Други споделуваат сопствени приказни – една мајка раскажува како ќерка ѝ не памети ништо од патувањето до Монтана, освен гледањето на Немо и еден пајак во ресторан. Трет сведочи за патувањето во Јужна Африка со четири деца и за осудата на една жена во авионот што на родителите им рекла дека е „сурово“ да ги влечат децата тако далеку. Има и скептицизам за буџетот: „Сите не можат да си го дозволат ова! Што работат овие родители, колку заработуваат?“
