На „најосамената горила на светот“ ѝ треба пријател - британска професорка се обидува да помогне
Џоџо го помина целиот свој живот без ниту еден припадник од сопствениот вид. Како бебе, бил сурово грабнат од прегратката на својата мајка во Габон, откако ловокрадците претходно брутално го убиле неговото семејство. Денес, на 22 години, тој живее со последиците од живот што почнал со насилство, продолжил со изолација и сега зависи од една надеж: да се најде горила со која конечно ќе може да изгради врска.
In This Article:
Од тесен кафез до првите плашливи чекори на трева
По заробувањето, Џоџо бил продаден во приватна зоолошка градина, каде со години живеел затворен како атракција за јавноста. Дури во 2015 година, кога имал 11 години, бил преместен во резерват. Таму конечно ја почувствувал тревата под нозете, но слободата не му го донела она што најмногу му недостасувало: присуство на друга горила.
Фондацијата „Лекеди“ бара спасена горила или животно израснато во зоолошка градина
Повеќе од една деценија по пристигнувањето во резерватот, Џоџо сè уште е сам и никогаш немал шанса да создаде пријателство со друг припадник од својот вид. Неговите негуватели во фондацијата „Лекеди“ во Габон се надеваат дека ќе му најдат соодветен сопатник. Тоа би можело да биде друга спасена горила или животно израснато во зоолошка градина, кое би му помогнало да ги доживее социјалните врски што му биле ускратени речиси целиот живот. Во дивината, горилите обично живеат до 40 години, а Џоџо сега е во средна возраст за својот вид.
„Ова е веројатно најекстремниот случај на изолација“
Професорката Џилијан Форестер од Универзитетот во Сасекс ја проучува психологијата на Џоџо и неговото закрепнување од траумата. Таа смета дека неговиот случај е меѓу најекстремните со кои некогаш се сретнала во научната кариера. „Ова е веројатно најекстремниот случај на изолација што сум го видела кај голем човеколик мајмун“, изјави таа. Џоџо имал помалку од една година кога бил заробен. Повеќето горили ги поминуваат своите први 14 до 19 години во тесно поврзана семејна група, додека тој бил чуван во целосна изолација.
Џоџо собира лисја за да ги замени за храна и за миг контакт
Неговото однесување покажува колку очајно копнее по друштво. Макс Анаклет Макаба, главен чувар во „Лекеди“, раскажува дека горилата активно бара интеракција со своите човечки негуватели: „Тој дури се труди да собира лисја и да ни ги подава за да ги замениме за храна, само за да има некаков контакт со нас.“ Во тие мали гестови, негувателите гледаат не само навика, туку потреба што кај горилите обично се исполнува во семејна група.
Термалната камера покажала хронично студен нос
Професорката Форестер користи технологија за термално снимање за да го следи нивото на стрес кај Џоџо. Снимањето на лицето покажало хронично студен нос, што е можен знак дека неговиот механизам за одговор на стрес е нарушен. Кај приматите, при стрес протокот на крв се насочува кон очите и ушите, оставајќи го носот студен. Но, кај Џоџо оваа состојба тешко се враќа во нормала. „Да се биде поврзан со другите е неверојатно важно за нашата психологија како човеколики суштества. Можноста да го дели животот со друга горила ќе има длабоко лековито дејство за него и ќе му помогне да ја надмине траумата“, заклучува професорката Форестер.