На Марс под џиновскиот вулкан Алба Монс се откриени знаци на живот
Марс изгледа помалку „мртов“ отколку што долго се мислеше. Под површината на Алба Монс, најголемиот марсовски вулкан по површина, можно е и денес да се движи активна магма. До овој заклучок дошла меѓународна група научници по детална анализа на податоците од европскиот орбитален апарат „Егзомарс трејс гас орбитер“ (ExoMars Trace Gas Orbiter – TGO), пренесува „Лајв сајенс“ (LiveScience). Откритието не значи дека е пронајден живот, но покажува каде таков живот би можел најлогично да се крие.
In This Article:
- TGO забележал хлороводород што на Земјата оди заедно со вулкани
- Таму каде што магмата го топи вечниот мраз, може да настанат хидротермални оази
- Во 1977 година каj Галапагос беа откриени извори од 400 Целзиусови степени без сончева светлина
- Следната цел е дупчење од 50 до 200 метри во регионот Тарсис
TGO забележал хлороводород што на Земјата оди заедно со вулкани
Вселенскиот апарат регистрирал ослободување на отровен гас од свежи пукнатини во карпестата подлога. Станува збор за хлороводород, гас што на Земјата се смета за сигурен придружник и показател на вулканска активност. Александар Трохимовски од Институтот за вселенски истражувања, прв автор на студијата објавена во научното списание „Сајенс адвансес“ (Science Advances), ја претстави суштината на откритието преку податоците: уште од 2021 година, орбитерот TGO ги следел сезонските варијации на овој гас. Вообичаено, хлороводородот целосно исчезнува на северната полутопка во текот на зимата. Но над Алба Монс инструментите забележале аномални емисии. Кога овие наоди биле споредени со податоците од лендерот „Инсајт“ (InSight), кој претходно регистрираше сеизмичка активност во марсовската кора, изворот можел попрецизно да се лоцира.
Таму каде што магмата го топи вечниот мраз, може да настанат хидротермални оази
Овие податоци укажуваат дека Марс не е мртов, туку можеби само дреме. Најважниот дел од приказната е скриен под почвата: ако топлината од магмата дојде во контакт со вода, во форма на вечен мраз што се топи, може да се создадат хидротермални системи. На Земјата, токму во такви услови, на дното на океаните околу таканаречените „црни чадалки“, пред милијарди години се зароди животот. Сепак, научниците предупредуваат дека за живот да настане од нула, стабилните услови мора да се одржат со милиони години. На изолиран локален дел од планетата тоа е помалку веројатно. И покрај тоа, можноста за современи хидротермални оази го претвора овој регион во една од главните цели за идните вселенски мисии. Ако на Марс воопшто постојат бактерии, тие би можеле да се кријат токму таму, на длабочина од десетици или стотици метри под слојот од замрзната почва.
Во 1977 година каj Галапагос беа откриени извори од 400 Целзиусови степени без сончева светлина
Хидротермалните извори на Земјата се вистински инкубатори на живот во апсолутна темнина. Тие беа откриени дури во 1977 година во близина на островите Галапагос. Температурата на водата во тие длабочински извори достигнува 400 Целзиусови степени, но поради огромниот притисок таа не врие. Околу овие отровни извори, каде што нема ниту зрак сончева светлина, успеваат џиновски двометарски црви, слепи ракчиња и бактерии кои наместо фотосинтеза користат хемосинтеза, односно енергија добиена од хемиски реакции. Токму ваквите организми екстремофили ги поттикнуваат научниците од НАСА со посебен интерес да ги проучуваат марсовските раседи.
Следната цел е дупчење од 50 до 200 метри во регионот Тарсис
Експертите предвидуваат дека во текот на следната деценија главен приоритет ќе стане испраќањето вселенски апарат опремен со постројка за дупчење во регионот Тарсис. Само директното продирање во внатрешноста на вулканот Алба Монс на длабочина од 50 до 200 метри ќе овозможи конечно да се потврди присуството на течна вода. Таму би можела да се направи и анализа на секвенците на ДНК, доколку локалниот екосистем се заснова на биохемија слична на земската. Засега, Марс не даде одговор. Но под еден џиновски вулкан веќе испрати сигнал што научниците нема лесно да го игнорираат.