Може ли човек да ја види сопствената смрт? Необичен медицински случај ги остави лекарите во шок и неверување
Што се случува со нашата свест кога срцето ќе престане да чука? Можно ли е да продолжиме да го перципираме светот околу нас дури и кога организмот ни е во клиничка смрт? И зошто дел од преживеаните подоцна можат во детали да го опишат сопственото спасување? Овие прашања со децении ги окупираат научниците кои ги истражуваат искуствата блиски до смртта. Според различни истражувања, меѓу 10 и 12 отсто од луѓето кои преживеале срцев застој или тешко нарушување на мозочните функции пријавуваат вакви доживувања. Но, можно ли е вистинскиот број да е значително поголем? Што ако дел од преживеаните едноставно не се сеќаваат на она што се случило? Интересен одговор нуди студија објавена во научното списание „EXPLORE“. Таа ја анализира необичната приказна за жена која доживеала срцев застој за време на породување, а подоцна успеала детално да раскаже што се случувало во операционата сала.
In This Article:
- Пред царскиот рез видела крв на подот и сопруг со новородениот син во раце
- Во досието внесоа предупредување, а подготвија и крв за најлошото сценарио
- Емболија со околоплодна течност, плацента акрета и 60 единици крв
- Под хипноза го опиша лекарот што повторувал „Ова не смее да се случува“
- Првата количка за реанимација се расипала, а таа се сеќавала дека имало втора
- „Вие сте онаа што ми ги скрши ребрата!“
Пред царскиот рез видела крв на подот и сопруг со новородениот син во раце
Приказната започнала во 2012 година, кога жената забременила и на еден од редовните прегледи дознала дека бременоста се одвива со компликација. Била дијагностицирана целосна плацента превија, состојба при која плацентата целосно го покрива внатрешниот отвор на грлото на матката. Лекарот одлучил внимателно да ја следи состојбата, со надеж дека како што ќе напредува бременоста, плацентата ќе ја смени својата положба. Доколку тоа не се случело, породувањето ќе морало да се изврши со царски рез. По прегледот, жената почнала да бара повеќе информации за дијагнозата. Додека читала за можните компликации, пред нејзините очи одеднаш се појавила слика што немала никаква врска со она што го гледала на екранот. Според нејзините сопствени зборови, чувството било како да гледа филм во кој главната хероина е самата таа. Се видела како лежи на операциона маса, додека лекари панично се обидуваат да стават под контрола исклучително тешка ситуација. Сликата била толку реална и потресна што останала со непоколебливо убедување дека ја видела сопствената смрт. „Не разбирав зошто го гледам тоа, но веднаш почувствував дека видението е вистинско“, раскажува таа.
Во досието внесоа предупредување, а подготвија и крв за најлошото сценарио
По ова искуство, вознемирувачките претчувства продолжиле. Жената почнала да стравува дека, покрај веќе утврдената дијагноза, можеби има и плацента акрета, исклучително опасна состојба при која постелката сраснува длабоко во ѕидот на матката. При тешките форми, плацентата не може природно да се одвои по породувањето, што предизвикува масивно, животозагрозувачко крвавење. Во такви случаи често е неопходно итно отстранување на матката. Лекарите првично биле скептични кон нејзините приказни за „виденија“. Сепак, се согласиле да преземат дополнителни мерки на претпазливост. За самото породување бил подготвен детален резервен план, кој предвидувал големи дополнителни количини крв за трансфузија и специјализирана опрема за итна реанимација. Набрзо станало јасно колку биле пресудни овие подготовки.
Емболија со околоплодна течност, плацента акрета и 60 единици крв
Само неколку дена пред планираниот термин за царски рез, жената добила силно крвавење и била итно пренесена во болница. Детето морало да биде породено предвреме. За време на операцијата настапила една од најтешките акушерски компликации: емболија со околоплодна течност. Оваа ретка состојба предизвикува катастрофално нарушување на згрутчувањето на крвта и доведува до масивен, незапирлив излив. Тогаш лекарите сфатиле дека нејзините стравови биле целосно оправдани. Плацентата навистина била длабоко вродена во ѕидот, па морале итно да ја отстранат матката. Ситуацијата била критична. Жената примила вкупно 60 единици крв, а потоа била ставена во вештачки индуцирана кома. И покрај сè, лекарите успеале да и го спасат животот. По тешката борба, таа постепено закрепнала и повторно се сретнала со својот новороден син.
Под хипноза го опиша лекарот што повторувал „Ова не смее да се случува“
Најнеобичниот дел од приказната допрва следувал. По излегувањето од болница, пациентката не можела да ги заборави чудните виденија што ги имала пред породувањето. Ја мачело тоа што нејзините стравови буквално се оствариле. Барајќи одговори, се обратила кај стручњак за регресивна хипнотерапија. За време на сеансите, почнала живописно да реконструира сцени од операционата сала. Раскажувала како се гледа себеси од страна, како однадвор да го набљудува сопственото тело и сè што се случува околу него. Фрапантна била прецизноста на деталите за кои тврдеше дека се сеќава. Ги снимила хипнотичките сеанси и снимките ги однела во болницата кај тимот што ја породил. Лекарите потврдиле низа конкретни детали кои таа медицински и фактички никако не можела да ги знае. Точно опишала како еден лекар, кого лично го познавала, и става тубус за дишење во душникот и непрестајно повторува: „Ова не може да се случува. Ова не смее да се случува.“ Се сеќавала и дека бебето го извадил сосема друг лекар, а не оној за кого очекувала да го води породувањето. Меѓу деталите бил и моментот кога нејзиниот граден кош нагло се подигнал од масата непосредно пред срцевиот застој. Опишала и дека загубата на крв била толку голема што морало да се постави секундарна дренажа. Успеала точно да посочи и која медицинска сестра го започнала масажирањето на срцето, а се сеќавала дека друга сестра, со темна коса, го притиснала копчето за итен повик.
Првата количка за реанимација се расипала, а таа се сеќавала дека имало втора
Посебно неверојатен бил нејзиниот спомен за опремата во салата. Лекарите занемеле кога го слушнале тоа сведоштво: во критичниот миг една количка навистина откажала, па персоналот панично морал да внесе друга од соседниот оддел. Нејзиниот гинеколог признал дека случајот целосно го потресол. „Кога опишуваше што видела надвор од своето тело, што правел тимот и какви разговори се воделе, едноставно немаше шанси сето тоа да го слушне или види во состојбата во која се наоѓаше“, споделува лекарот. „Бев целосно поразен. Навистина ми потекоа солзи. Ова ме натера да погледнам на животот и медицината на сосема нов начин… Едноставно нема начин да се негира она што таа го опиша.“
„Вие сте онаа што ми ги скрши ребрата!“
Дека случајот оставил длабока трага кај сите, покажува и настанот што се случил една година подоцна. Жената дошла на посета во болницата по повод првиот рожден ден на синот. Таму и пришла медицинска сестра која не очекувала да биде препознаена: „Веројатно не ме памтите, но…“, започнала сестрата. Пациентката ја прекинала со насмевка: „Вие сте онаа што ми ги скрши ребрата!“ Се испоставило дека тоа била токму сестрата што ги правела градните компресии за време на драматичното спасување на животот. Колку и да звучи фасцинантно, авторите на научната студија нагласуваат дека ова е поединечен клинички случај кој не може да послужи како дефинитивен доказ за натприродни појави. Сепак, студијата отвора крупно научно прашање: дали искуствата блиски до смртта се всушност многу почести отколку што покажува статистиката, само што повеќето пациенти поради тешките лекови и траумата подоцна не можат свесно да ги реконструираат? Овој случај останува уште една потврда дека границите на човечката свест и мозокот во моменти на клиничка смрт кријат мистерии кои современата медицина сè уште не може докрај да ги објасни.