„Ми рекоа дека нема да ја преживеам ноќта – 42 години подоцна сè уште сум тука“
На човек кому лекарите пред повеќе од четири децении му дале само неколку часа живот и му рекле на неговото семејство дека нема да ја преживее ноќта, ниту да го дочека својот 21-ви роденден, повторно му се вкрстија патиштата со медицинските сестри и лекарите кои му го спасиле животот. Денес, неговата приказна носи порака до сите што се борат со тешки болести: „Никогаш не се откажувајте!“
Во „Кристи“ во Манчестер, тимот не верувал дека Дерик ќе го дочека утрото
Кога Дерик Дарбишир бил итно примен во специјализираната онколошка болница „Кристи“ во Манчестер, дијагнозата била акутна миелоидна леукемија (AML). Тоа било во 1982 година, време кога стапките на преживување од агресивна леукемија биле исклучително ниски. Неговата состојба била толку критична што медицинскиот тим не верувал дека ќе преживее до следниот ден.
Родителите биле повикани да се простат, но леукемијата влегла во целосна ремисија
За време на агресивната хемотерапија, Дерик развил тешка сепса, а тежината му паднала на критично ниско ниво. Неговите родители биле повикани во болницата да се простат со својот син. Но, неговото младо тело и нескршливата волја за живот направиле вистинско медицинско чудо. По месеци поминати во изолација и на интензивна терапија, болеста се повлекла. Четириесет и две години подоцна, Дерик е здрав, оженет човек, татко и дедо, кој активно волонтира и им помага на новозаболените пациенти да најдат надеж кога сè изгледа изгубено. „Се сеќавам на студениот болнички ѕид и на зборовите што мајка ми ги шепотеше покрај мојот кревет. Докторите беа искрени, шансите беа речиси нула. Но, денес сум тука за да покажам дека надежта никогаш не смее да умре“, раскажува Дерик.
