Мајкл Даглас ги отфрли обвинувањата за Ниски страсти и порача дека не мора секој филм да биде морален кустос на општеството
Легендарниот холивудски актер Мајкл Даглас (82) конечно отворено проговори за скандалите и обвинувањата за хомофобија што го следеа култниот еротски трилер „Ниски страсти“ (Basic Instinct) уште од неговото снимање во 1992 година. Пред филмот да стане светски хит и култна класика, тој се соочи со жестоки протести од ЛГБТ заедницата во Сан Франциско, бидејќи двете главни женски улоги — Шерон Стоун (Катрин Трамел) и нејзината партнерка Рокси — беа прикажани како студени убијци.
In This Article:
„Никогаш не сметав дека филмот е хомофобен или штетен“
Во својата нова биографија „One Helluva Ride“, Даглас жестоко ги отфрла обвинувањата: „Никогаш не сметав дека филмот е хомофобен или штетен. Не мора секој филм да го носи товарот на 'позитивно претставување' на општеството. Ова требаше да биде брз, скандалозен и провокативен детективски трилер кој ги поместува сите граници“. Со ова, актерот ја враќа приказната таму каде што за него започнала: во намерата да се сними провокативен жанровски филм, а не морална лекција за општеството.
60 полицајци го чуваа сетот додека демонстранти свиреа со свирчиња и фрлаа боја
Даглас се присети и на хаосот за време на снимањето во Сан Франциско, кога стотици демонстранти го опколија сетот, фрлаа боја врз локациите за снимање, светеа со рефлектори во камерите и свиреа со свирчиња за да ги уништат кадрите. Поради тоа, морале да бидат ангажирани 60 полицајци и специјални единици за да го заштитат филмскиот тим. Така, уште пред премиерата, „Ниски страсти“ веќе беше филм што предизвикуваше судир меѓу Холивуд, јавниот притисок и прашањето колку далеку смее да оди фикцијата.
Џо Естерхас зел 3 милиони долари, а Даглас го нарече „кукавица“
Во книгата, Даглас не го поштеди ниту сценаристот Џо Естерхас. Тој го нарекува „кукавица“ кој подлегнал на притисокот откако зел хонорар од 3 милиони долари за сценариото, а потоа го напуштил тимот и ја префрлил целата вина врз актерите и режисерот Пол Верховен. На крајот, актерот ја сместува целата полемика во поширокиот дух на времето: „Филмот беше направен во време кога тукушто излегувавме од ерата на конзервативизмот на Реган и сакавме да направиме нешто што ќе го взбури општеството“, заклучува Даглас.