Крипто ролеркостерот: еуфоријата те носи до небеса, а депресијата те фрла на дното — зошто парите често ги губиме не поради пазарот, туку поради нашите сопствени емоции
Замисли го моментот: го отвараш крипто портфолиото и мислиш дека си ја освоил лотаријата. Сметката расте, а умот веќе брои вредности во Ферари модели. Но, доволно е две недели подоцна сета еуфорија да се претвори во потреба да објаснуваш дома дека вечерата со пица се откажува — затоа што си крајно „краток“. Џони „Крипто“ Мајкл веднаш појаснува: не дели финансиски совети, туку искуство со емоциите што ги носи тргувањето. „Ролеркостерот“ ретко се работи за бројки; повеќе е за тоа колку нерви можеш да издржиш.
In This Article:
- 20 години зјапање во графиците не те учат како да не згрешиш: секогаш се трудиш да го погодиш врвот, па остануваш празен
- Почетокот на секој циклус: од надеж преку оптимизам до опасна еуфорија — сите ја играме истата психолошка игра на пазарот
- Падот не започнува со паника, туку со лажно олеснување: држиш, веруваш, се надеваш — додека го губиш се’ повеќе
- Само две правила го спасуваат од повторни катастрофи: не бркај врв и направи план додека уште си ладнокрвен
- Пазарот секогаш ќе те тестира: најголемата опасност не се графиконите, туку ти сам — и твоите емоции
20 години зјапање во графиците не те учат како да не згрешиш: секогаш се трудиш да го погодиш врвот, па остануваш празен
Дваесет години на пазари, а Џони искрено признава дека години бил само 'rubbernecker': гледа како цената оди в небеси и се враќа, без да земе профит. „Гледаш како ти прави 2x, 3x, 5x… и чекаш уште малку. А на крај, нема ништо.“ Пазарот не е само графикон, туку емоциите на луѓето — страв, алчност, паника — се оние што ја цртаат линијата.
Почетокот на секој циклус: од надеж преку оптимизам до опасна еуфорија — сите ја играме истата психолошка игра на пазарот
Сценариото оди вака: мал раст носи надеж, поголем раст носи оптимизам, па конечно верување — дека токму сега си погодил. Ставаш дополнително, трошиш се‘ што имаш и што немаш. Врвот доаѓа со еуфорија — веќе избираш Lamborghini по боја. Тогаш е најопасно бидејќи сите зборуваат за нови рекорди, а никој не продава. Само чекаш — додека твојот профит не исчезне. Најтешкиот момент? „Вкочанетиот врат“ од зјапање во непреболена сметка што полека тоне.
Падот не започнува со паника, туку со лажно олеснување: држиш, веруваш, се надеваш — додека го губиш се’ повеќе
Во почетокот, падот делува како кратка корекција, носи олеснување — мислиш 'ќе се врати'. Но цената упорно паѓа, почнува нервоза, а ако играш со позајмени пари, марџин повици те тераат да продаваш кога најмалку сакаш. Следи негација, па паника и продавање со губиток. Потоа доаѓа бесот, кога ги обвинуваш сите освен себе и, на крај, депресијата — си ја испуштил шансата, останал без профит и без вечера. Се‘ тоа на крај не е вина на Волстрит, туку на сопствените емоции.
Само две правила го спасуваат од повторни катастрофи: не бркај врв и направи план додека уште си ладнокрвен
За да не го повторува истиот сопствен 'филм', Џони има два правила: 1) Никогаш, ама никогаш не се обидувај да го погoдиш врвот. 2) Излезен план се прави пред да те нападнат емоции. Професионалците вадат профит постепено 'качувајќи се по скали', не скокајќи на врв. Најважно: ако не направиш излезен план, пазарот ќе ти го направи — и тоа во најлош можен момент.
Пазарот секогаш ќе те тестира: најголемата опасност не се графиконите, туку ти сам — и твоите емоции
На крајот, пазарите си ја работат својата работа: се движат горе-долу. Твојата задача не е да фатиш врв, туку да останеш рационален, да се држиш до планот и да земеш профит кога можеш. Најголемиот ризик си ти самиот — стравот, алчноста, еуфоријата, паниката. Научи ја играта, со цел — да не дозволиш да те изиграат.
