„Нè ограбија на плажа во Сицилија, но она што следуваше се покажа како вистинска среќа“
На плажата во Чефалу, шармантно крајбрежно гратче на 64 километри источно од главниот град на Сицилија, Палермо, се случи катастрофа. Јас и мојата девојка Шарлот, уживајќи во одморот за кој заштедивме пари работејќи скратено работно време за време на студиите, отидовме на пливање. Нашите работи им ги доверивме на еден угледен млад пар кој се сончаше во близина на златниот песок. Кога се вративме, младиот пар го немаше. Со нив ги снема и сите наши драгоцености. Немавме ниту картички, ниту готовина, ниту дигитална камера, ниту телефони.
In This Article:
Полицијата во Чефалу не помогна, а персоналот во возот не ни наплати билет до Палермо
Ме фати паника. Бевме далеку од нашиот смештај во Палермо, без пристап до пари и без познавање на италијанскиот јазик. Веднаш отидовме во локалната полиција, која воопшто не ни помогна и ни рече да одиме во друга полициска станица во Палермо. Тоа и го направивме, благодарение на љубезниот персонал во возот кој ни дозволи бесплатно да се вратиме назад. Така се најдовме како пешачиме низ Палермо во пеколно жежок ден, прашувајќи ги локалните жители за насоки. На крајот ја најдовме вистинската полициска станица, каде што пополнивме извештај за изгубен имот. Потоа им се јавивме на нашите родители за да им ја објасниме ситуацијата и се вративме во апартманот.
Една дебитна картичка останала во апартманот, но интернетот исчезна од одморот
За среќа, открив дека всушност мојата дебитна картичка сум ја оставил во апартманот. Со неа повлеков доволно готовина за остатокот од одморот. Потоа сфативме нешто друго: немавме пристап до интернет. Веднаш ни стана јасно дека тоа е крајно необично и за двајцата. По нашата прва вечера која не беше прекинувана со гледање во телефоните, тргнавме да го гледаме финалето на Светското првенство во ФИФА во еден спортски бар. Во вообичаени околности би користеле „Google Maps“ за да најдеме соодветно место, но наместо тоа моравме да прашуваме минувачи на улицата. Следниот ден патувавме со автобус до плажата Мондело. И тоа се покажа како стресно, бидејќи бевме толку навикнати да го следиме секој чекор од патувањето на телефоните, што се плашевме дека ќе ја пропуштиме нашата станица. На крајот се беше во ред и уживавме во денот на плажа читајќи книги, разговарајќи и пливајќи. Немаше потреба да се грижиме за нашите непостоечки драгоцености.
Купивме хартиена карта и почнавме намерно да се губиме низ Палермо
Во следните денови купивме географска карта, нешто што ни беше целосно непознато. Иако на почетокот беше мачно да се движиме низ хаотичните улици на Палермо, набрзо почнавме да уживаме во тоа. Да, постојано се губевме, но бевме воодушевени од чувството на авантура додека ги истражувавме пазарите за храна и туристичките знаменитости. Беше прекрасно. Немавме никакви грижи за надворешниот свет, ниту пријатели или семејство да ни испраќаат пораки, ниту потреба да објавуваме што било на социјалните мрежи. Шарлот и јас разговаравме без престан и почнавме за забава да играме шах и да решаваме крстозбори. Набрзо сфативме дека навистина уживаме во градот таков каков што е, забележувајќи ја прекрасната архитектура, интригантните уметнички галерии и пријатните кафулиња. Како што одморот одминуваше, станавме експерти за движење низ градот со помош на карта, а патувањето назад до аеродромот беше едноставно. За среќа, имавме испечатени бординг-карти пред да бидеме ограбени. Губењето на нашите телефони беше едно од најлошите нешта што ни се случиле на одмор. Но исто така, сосема неочекувано, беше и најдоброто.
