Како дивите мачиња пронајдени во шума во Кенија станаа една од најретките раси во светот
Во 1977 година, една случајна средба на работ од густа кениска шума ја отвори приказната за сококе. Сликарката и љубителка на природата Џени Слејтер забележала мачка со мали мачиња и, поради нивниот необичен изглед, најпрвин помислила дека гледа непознат вид диви африкански мачки. Децении подоцна, тие животни ќе станат светски призната раса, но и една од најретките и најскапите на планетата.
In This Article:
- Темните шари на крзното ја навеле Џени Слејтер да започне одгледување уште во 1978 година
- Од „африканска кратковлакнеста мачка“ до локалните „хаџонзо“
- Глорија Мјолдроп ги однела во Данска, а во 1984 година ги покажале во Копенхаген
- Крзно како дрвена кора и секое влакно со „агути“ ефект
- Сококе скокаат на високи полици и често уживаат покрај вода
Темните шари на крзното ја навеле Џени Слејтер да започне одгледување уште во 1978 година
Настанот се случил во источниот дел на Кенија, во непосредна близина на заштитениот прашумски масив Арабуко-Сококе. Вниманието на Џени го привлекле темните ленти и шари на нивното крзно, кои образувале сложени мермерни фигури што неверојатно потсетуваат на текстура на дрвена кора. Таа задржала две мачиња, мажјак и женка, а потоа постепено вклучувала и други автохтони мачки пронајдени во регионот.
Од „африканска кратковлакнеста мачка“ до локалните „хаџонзо“
Првично расата била наречена „африканска кратковлакнеста мачка“. Иако на почетокот кружеле приказни дека овие животни настанале со вкрстување на домашни и диви мачки, подоцнежните генетски истражувања покажале дека сококе е целосно природна, автохтона раса. Нивни директни предци се локалните диви мачки познати кај месното население под името „хаџонзо“, кои со векови живееле слободно во кениските шуми.
Глорија Мјолдроп ги однела во Данска, а во 1984 година ги покажале во Копенхаген
Во 1983 година, данската одгледувачка Глорија Мјолдроп пренела неколку примероци во Европа. Веќе следната година мачките биле премиерно прикажани на престижна изложба во Копенхаген. Европските и американските фелинолози биле воодушевени, па популацијата почнала внимателно да се проширува со строго контролирани генетски линии директно од Африка. Официјалното меѓународно признание од Меѓународната федерација на мачки (FIFe) пристигнало во 1994 година.
Крзно како дрвена кора и секое влакно со „агути“ ефект
Главната одлика на сококе е краткото, свиленкасто и припиено крзно со уникатен мермерен цртеж на топла кафеава основа. Ваквиот изглед се должи на таканаречениот „агути“ ефект, каде што секое поединечно влакно содржи наизменични светли и темни нијанси. Самите мачки се со средна големина, исклучително мускулести, атлетски градени, со долги нозе и крупни експресивни очи во килибарна или светлозелена боја.
Сококе скокаат на високи полици и често уживаат покрај вода
По карактер, сококе се исклучително интелигентни, динамични и друштвени животни. Тие брзо се приврзуваат кон своето човечко семејство и, за разлика од повеќето мачки, воопшто не се плашат од вода. Често уживаат да си играат покрај чешми и садови со вода. Поради строгите правила за зачувување на автентичноста, сококе и денес останува една од најексклузивните мачки во светот.