„Јадливата шума“ им помогнала на древните жители на Костарика да ги преживеат вулканските ерупции
Кога вулканот Аренал ја покривал околината со пепел, храната исчезнувала од површината. Но археолозите открија дека древните заедници во Костарика не се потпирале само на класични посеви. Тие создавале растителен пејзаж што можел да преживее катастрофа и повторно да ги нахрани луѓето.
In This Article:
Аренал со милениуми ја засипувал околината со дебел слој вулкански пепел
По силна вулканска ерупција, земјоделските култури и залихите на храна обично биваат потполно уништени. Сепак, населбите не исчезнувале засекогаш. Луѓето привремено се повлекувале, а потоа повторно се враќале, ги обновувале своите домови и продолжувале да го користат истиот растителен пејзаж.
Ла Чирипа и Ситио Боливар ги делат речиси две милениуми
Американските истражувачи ги споредија археолошките наоди од две древни населби: Ла Чирипа, датирана од 1600 до 1100 година пред нашата ера, и Ситио Боливар, датирана од 430 до 540 година од нашата ера. Студијата е објавена во списанието Frontiers in Environmental Archaeology.
Во огништата биле пронајдени траги од 194 видови растенија
За време на ископувањата беа анализирани талози од почва, јаглен и растителни остатоци од огништата. Археолозите утврдија дека клучна улога во исхраната имале маниоката, авокадото, какаото, овошните палми и разни подземни коренски култури. Традиционалните житни посеви, како пченката, биле застапени во значително помала мера.
Овошните дрвја носеле плодови со децении, корените чекале под земја
За разлика од едногодишните земјоделски култури на отворено поле, кои веднаш загинуваат под вулканскиот пепел, возрасните овошни дрвја можат долго да останат извор на храна. Подземните коренести плодови, пак, останувале заштитени во почвата дури и кога целата надземна растителност била уништена од ерупцијата. Токму таа разноврсност ја објаснува отпорноста на древните жители на Костарика.