Ја пронајдоа жива на дното на пештера длабока 70 метри! 500 дена поминала сама во мрак, а кога научниците слегле по неа, изговорила реченица од која замрзнува целото тело
Шпанската екстремна спортистка Беатрис Фламини на 20 ноември 2021 година влегла во пештера во Гранада и започнала експеримент што ќе ја одвои од светот повеќе од година и пол. Немала никаков контакт со луѓе, а нејзината психолошка и физичка состојба од далечина ја следеле психолози, истражувачи и спелеолози. Кога во април 2023 година конечно ја извеле на дневна светлина, јавноста останала вчудовидена.
In This Article:
Тимот дошол по неа, а таа верувала дека поминале само 160 до 170 дена
Во длабочината на пештерата, чувството за време брзо се распаднало. Кога луѓето од експериментот стигнале до неа за да ја извлечат, Беатрис била убедена дека престојот во мракот не е ни приближно завршен. Нејзината прва изјава по излегувањето ја открила вистинската тежина на изолацијата: „Сè уште сум заглавена на 21 ноември 2021 година. Не знам ништо за светот.“
„Молчиш, а мозокот сам си измислува звуци“
Експериментот бил спроведен за научниците подобро да го разберат влијанието на екстремната изолација врз човечкиот мозок и тело. Но тишината и мракот донеле несакани последици: Беатрис почнала да доживува слушни халуцинации. „Молчиш, а мозокот сам си измислува звуци“, го опиша таа подоцна овој феномен. Во еден момент, ситуацијата станала толку интензивна што од својот тим побарала да ѝ испратат уред за да ги сними тие звуци, тврдејќи во тој момент дека „тоа не се халуцинации“.
Дебора Годој Искјердо не побарала прекин, туку книги и сложувалки
Одредени членови на тимот биле сериозно загрижени за нејзината ментална стабилност, сметајќи дека звуците што ги слуша се знак за длабок психолошки стрес. Од друга страна, спортскиот психолог Дебора Годој Искјердо сметала дека Беатрис соодветно се справува со ситуацијата и дека таквите искуства се очекувани во екстремна изолација. Наместо експериментот да биде прекинат, предложила да ѝ испратат уште книги и сложувалки, за да може да се фокусира и да ги оттргне мислите.
60 книги, волнени капи и околу 1.000 литри вода
За да го зачува здравиот разум и кондицијата, Беатрис ги минувала деновите вежбајќи, цртајќи и плетејќи волнени капи. Рутината била нејзино сидро во простор без дневна светлина, без разговор и без надворешни сигнали за тоа колку време навистина поминало. Во текот на престојот во пештерата успеала да прочита 60 книги и да испие околу 1.000 литри вода.
По излегувањето морала долго да носи очила за сонце
Болничките тестови покажале генерално позитивни резултати, но екстремните услови оставиле јасни физички последици. Поради невозможноста за нормално движење на длабочина од 70 метри, имала сериозни проблеми со рамнотежата и се движела неправилно, наведена нанапред. Нејзините зеници не се прилагодиле веднаш на светлината, а таа открила и дека и ослабнало краткорочното паметење, како и дека изгубила значителен дел од периферниот вид. И покрај сè — халуцинациите, губењето на видот и нарушеното здравје — оваа Шпанка својот необичен подвиг кратко и неочекувано го опиша како „одлично, неповторливо“ искуство.