Еден објект во нашата галаксија испраќа сигнали повеќе од 20 години, но никој не може да го објасни тоа
Во длабочините на Млечниот Пат се следи космички извор што се однесува спротивно на она што го предвидуваат сегашните астрофизички модели. Објектот е означен како GPM J1839-10, а неговите радиосигнали се доволно правилни и силни за да ја отворат една од најчудните загатки во современото проучување на нашата галаксија.
In This Article:
- Во соѕвездието Штит, на околу 15 илјади светлосни години од Земјата, GPM J1839-10 се јавува на секои 21 до 22 минути
- Архивските податоци го вратија сигналот назад до 1988 година
- Објектот ја крши „линијата на смртта“ кај неутронските ѕвезди
- Магнетар или бело џуџе, феноменот останува галактичка енигма
Во соѕвездието Штит, на околу 15 илјади светлосни години од Земјата, GPM J1839-10 се јавува на секои 21 до 22 минути
Секое негово појавување трае околу пет минути и до нас пристигнува како моќно радиопулсирање. Токму таа правилност ги натера астрофизичарите да го издвојат од шумот на вселенските сигнали, но и да признаат дека засега немаат теоретско објаснување што целосно одговара на забележаното однесување.
Архивските податоци го вратија сигналот назад до 1988 година
Сигналот првпат детално го забележа радиотелескопот во Западна Австралија. Но вистинското изненадување дошло потоа: анализата на старите радиоподатоци покажала дека истиот извор непречено пулсира со децении. Тоа значи дека сигналите патувале кон Земјата повеќе од три децении, без претходно некој да ја препознае нивната правилна периодичност.
Објектот ја крши „линијата на смртта“ кај неутронските ѕвезди
Главната загатка е неговата бавна ротација. Според современите модели, небесно тело со такво темпо не би требало да има доволно магнетна и кинетичка енергија за да создава толку интензивни радиобранови. Научниците затоа разгледуваат две можности: исклучително редок тип магнетар или егзотично бело џуџе со својства што досега не се вклопуваат во познатите категории.
Магнетар или бело џуџе, феноменот останува галактичка енигма
Засега, GPM J1839-10 не се вклопува удобно во ниту една позната астрофизичка рамка. Неговите сигнали се доволно стари за да покажат дека не станува збор за краткотраен испад, а доволно необични за да ја доведат во прашање границата на она што се смета за можно кај ваквите објекти. Токму затоа овој извор останува една од најголемите современи енигми во нашата галаксија.