Бутан, наместо „најсреќната земја на светот" испадна најголемата измама на векот
Бутан со години се претставува како земја која ја става среќата на своите граѓани над економскиот развој. Со бесплатни здравствени услуги и образование, унифициран архитектонски стил, забрана за пушење и стриктна законска заштита на шумите, сè изгледа како идеален свет. Но, зад овој перфектен имиџ се крие многу потемна реалност.
In This Article:
- Анкета за среќа под контрола
- Алкохолизмот, самоубиствата и тешката вистина што се крие зад името „среќна земја"
- Влезот во Бутан кошта 100 долари на ден и доаѓа со апсолутна контрола над туристите
- Кралот на Бутан е над законот и поседува повеќе од целата држава
- Масовно протерување на Непалците во 1990-тите и амнезија во историјата на Бутан
- Зад туристичката фасада се крие реалност во која среќата е само мит под апсолутна контрола
Анкета за среќа под контрола
Кралот на Бутан спроведува анкета со која редовно земјата излегува меѓу најсреќните на светот. Но, оваа анкета ја вршат владините службеници, во домовите на граѓаните, ги фотографираат, земаат лични документи и потоа прашуваат: „Дали ја сакате вашата влада? Дали му верувате на кралот? Дали мислите дека вашите основни права се заштитени?" Тешко е да се верува дека одговорите се искрени кога испитувачите ги имаат сите твои податоци и доаѓаат директно дома.
Алкохолизмот, самоубиствата и тешката вистина што се крие зад името „среќна земја"
Еден просечен жител на Бутан годишно консумира 8,5 литри чист алкохол — двојно повеќе од светскиот просек, па дури и повеќе од Шпанците или Италијанците. Бројот на самоубиства е 11 на 100.000 жители, што ја пласира оваа статистика над глобалниот просек, а самоубиствата се четврта по честота причина за смрт меѓу младите. Владата забранува продажба на алкохол еден ден неделно, но трендот не се менува. Ова не се бројки на најсреќна земја.
Влезот во Бутан кошта 100 долари на ден и доаѓа со апсолутна контрола над туристите
За самиот престој, секој турист мора да плати задолжителна дневна такса од 100 долари, без попусти за подолг престој, што значи дека четири дена чини најмалку 400 долари, плус виза. Секој мора да патува со локална агенција и секој обиколувач има задолжителен водич кој го следи буквално насекаде — на пазар, во шетање, секаде. Дури ни одговор на прашање за просечната плата не се добива директно, туку со долги објаснувања без конкретна сума.
Кралот на Бутан е над законот и поседува повеќе од целата држава
Членот 2, став 15 од Уставот на Бутан вели: „Кралот не одговара за никакви свои постапки и неговата личност е светост." Тој го именува Врховниот суд, шефовите на армијата, гувернерот на централната банка и ја контролира антикорупциската комисија. Во државата постојат само две политички партии, но и двете мораат да го поддржуваат будизмот и монархијата — обид за укинување на монархијата се смета за државно предавство со доживотен затвор како казна. Кралското семејство поседува повеќе приватно богатство отколку што е вкупниот БДП на државата, иако земјата е посиромашна по БДП од Шри Ланка и Монголија.
Масовно протерување на Непалците во 1990-тите и амнезија во историјата на Бутан
Во 1990-тите, Бутан протера меѓу 100.000 и 120.000 сопствени граѓани, главно од непалско потекло. Луѓе што живееле со генерации беа принудени да ги предадат своите документи и да ја напуштат земјата, а десетици илјади поминаа по 15 до 20 години во бегалски кампови во Непал. За ова никој не одговарал — затоа што кралот е светост.
Зад туристичката фасада се крие реалност во која среќата е само мит под апсолутна контрола
Импресивната архитектура, будистичките манастири и природата се вистински вредности на Бутан. Но зад внимателно изградената фасада стои реалност на контролирани посети, анкети со однапред формулирани одговори, Устав што штити само елита и историја на масовно протерување што никој не ја споменува во туристичките водичи. Земја каде што кралот е над законот, каде што луѓето може да бидат протерани, а светот ја прогласува за најсреќна, не е пример за следење, туку пример за длабоко разбирање.
