Босоног тркач од Лонг Ајленд истрчал шест маратони без обувки – ги шокирал и полицајците и врвните спортисти
Инструкторот по балски танци од Лонг Ајленд, Џон Мацеј од Линденхерст, има 57 години и зад себе веќе има шест истрчани маратони бос, меѓу нив четири во Њујорк. На улица, на патека, меѓу автомобили што свират и гледачи што довикуваат, тој трча без чорапи и без патики, со стапала што со години се навикнувале на асфалт, камчиња и градска прашина.
In This Article:
- „За тоа служат иглите од стартниот број“
- Полицаец го запрел додека трчал бос за маратонот во Њујорк
- „Босоногиот Џон“ од пожарна скала во Њујорк
- Книгата „Born to Run“ го врати на патот без чорапи и патики
- Најтешко не е асфалт, туку чакал
- Првиот њујоршки маратон го истрчал за чичко му Томас Стоун за 3 часа и 48 минути
- Во Гошен се пријавил истиот ден „не знаев баш“
- Меб Кефлезиги му го потпишал стапалото со „Run to win“
„За тоа служат иглите од стартниот број“
„Понекогаш ми влегува мало парче стакло или нешто слично во стапалото, и велам дека токму за тоа служат иглите од стартниот број“, се пошегува Џон Мацеј за The Post. „Сега би можел да изведам мала операција на сопствените стапала.“ Мацеј е навикнат на погледи. Дури и кога само тренира, гази врз остри камчиња покрај патот и друг отпад додека трча по прометните улици на островот.
Полицаец го запрел додека трчал бос за маратонот во Њујорк
„Еднаш навистина ме запре полицаец додека трчав бос на тренинг за маратонот во Њујорк“, се присети необичниот тркач. „Претпоставувам дека мислеа дека сум ограбил некого, но јас реков: ‘Всушност, трчав со темпо од околу 5 минути на километар.’ “ Оваа година Мацеј нема да трча на маратонот во Големото Јаболко долг 42,2 километри, но само затоа што работи на тоа да се квалификува за Бостонскиот маратон.
„Босоногиот Џон“ од пожарна скала во Њујорк
Со години, по маратонските траси го слушал тоа од гледачите, но и од луѓе во автомобили што свиреле. Еден навивач на њујоршката трка го препознал и му довикнал „Босоногиот Џон!“ од пожарна скала додека тој трчал покрај него. „Луѓето велат: ‘Еј! Ги заборави чевлите!’ И јас си смислив одговор: ‘Само заборавив да ги врзам и истрчав право од нив’ “, рече тој.
Книгата „Born to Run“ го врати на патот без чорапи и патики
Пред да почне да трча бос низ парковите и улиците на Менхетн за њујоршките трки, Мацеј трчал на вообичаен начин, со чорапи и патики. Со трчање почнал околу 43-тата година. Но по само три месеци, патиките, иронично, му предизвикувале поголема болка во колената отколку што босото трчање некогаш му предизвикало. Затоа се оддалечил од трчањето неколку години. Дури откако ја прочитал книгата на Кристофер Мекдугал, „Born to Run“, која се занимава со спортската наука зад босото трчање, Мацеј решил повторно да проба, овојпат без чевли и чорапи. „Мислам дека, бидејки сум танчер, сакам да предавам техника“, рече Мацеј, кој оттогаш „немал никакви проблеми“ со колената. „Ја сакам концентрацијата, проучувањето на техниката на босо трчање.“
Најтешко не е асфалт, туку чакал
Неговото ново патување почнало со мали чекори пред куќата, кои постепено станале трка од 5 километри, а потоа и многу поголеми дистанци. Така ги подготвувал стапалата за далеку поголемите задачи што следувале. „Најтешко е да се трча на чакал“, рече Мацеј. „Сум трчал по планински патеки и планински полумаратони бос.“ Оштетувањата на стапалата на обичен асфалт главно биле случајни, но Мацеј сурово се секава на крвавите плускавци на јагодиците на стапалата додека трчал на патека еден жежок ден. „Тоа ме легна околу еден месец“, рече тој.
Првиот њујоршки маратон го истрчал за чичко му Томас Стоун за 3 часа и 48 минути
Мацеј се одлучил за својот прв маратон во Њујорк во раните 2010-ти за да му оддаде чест на својот чичко, Томас Стоун, кому му била дијагностицирана АЛС. Го завршил за 3 часа и 48 минути. „Кога го трчам маратонот во Њујорк, средината на патот и онака е многу почиста“, рече Мацеј. „Сепак, влегуваш во одредени делови од градот што се погруби од други.“ Квинс бил „најзезнат“ поради дупките на патот пополнети со остри рабови, но „не чувствувам ништо штетно на стапалата или нешто такво“, рече тој. „Само продолжувам“, додаде Мацеј, кој го има истрчано и маратонот на Лонг Ајленд.
Во Гошен се пријавил истиот ден „не знаев баш“
Мацеј го прифака напредокот низ годините мирно, па дури се решил и за импровизиран маратон во Гошен, во северниот дел на државата Њујорк, само затоа што така му дошло. „Беа изненадени што се пријавив тој ден. ‘О, денес се пријавувате за маратон?’ Дали знаевте дека ке го трчате овој маратон? Реков дека не знаев баш“, се присети тој. Со такви приказни, легендата за Мацеј пораснала дури и меѓу најсилните кругови во светот на трчањето.
Меб Кефлезиги му го потпишал стапалото со „Run to win“
Меб Кефлезиги, победникот на маратонот во Њујорк во 2009 година, еднаш му го потпишал стапалото за срека на едно изложување, заедно со пораката „Run to win“. „Би рекол дека луѓето што ги среќаваш дефинитивно се најголемата награда“, рече Мацеј. „Ги добивам тие погледи, како да сум луд или нешто слично. Но мене ми функционира.“