„Бев мртов 107 минути и ме ставија во вреќа за мртовци – тогаш видов што навистина има по смртта“
Вини Толман бил пронаjден мртов на подот во ресторан и ставен во вреќа за тело од болничари. Но, според неговото сведоштво, животот му се вратил по проверка во последен миг од млад, новоквалификуван болничар. Наjнеобичниот дел од приказната не е само преживувањето. Толман тврди дека во времето кога бил прогласен за мртов, патувал низ простор и време, до место облеано во светлина што, како што вели, „се чувствувало како дома“.
In This Article:
- Додаток во исхрана за бодибилдинг, ресторан и ударот што го слушнал како „многу гласно крцкање“
- Одозгора го видел сопственото тело со отечен врат, жолтеникава кожа и виолетови образи
- Дваjца ветерани го прогласиле за мртов, а 22-годишниот болничар останал да „го чува“ телото
- Третиот шок донел стабилен ритам откако почетникот ја отворил вреќата за тело
- Во тридневната кома го пречекал човек во бело со очи што „може да ја прегрнат душата“
- Дури и тревата му личела на „одамна изгубен приjател“, а по враќањето ја напишал „The Light After Death“
Додаток во исхрана за бодибилдинг, ресторан и ударот што го слушнал како „многу гласно крцкање“
Говореjќи во подкастот Mighty Pursuit, Вини обjаснува дека тоj и негов приjател зеле додаток во исхрана за бодибилдинг коj сега е забранет. Откако почувствувале загрижувачки несакани деjства, се обиделе да отидат некаде да jадат. Кога стигнале во ресторан, неговата состојба се влошила, па Вини заминал во тоалетот. Тоj се присети: „Имав чувство дека само сакам да го извадам од себе тоа што штотуку го зедов. И така отидов до мијалникот и токму таму, кога почнав да чекорам кон мијалникот, тогаш ми се чинеше дека целиот свет се заврте околу мене. Следното што го знам е дека слушам навистина многу гласно крцкање, а крцкањето беше или мојата глава што удри во подот или нешто што удри во мијалникот.“
Одозгора го видел сопственото тело со отечен врат, жолтеникава кожа и виолетови образи
Вини раскажува дека се нашол во чудна состојба, несвесен, но сепак некако свесен, како да го гледа сопствениот живот на филм. Тоj продолжи: „Чувствував дека нема болка. Но исто така чувствував дека сум во лебдечка состојба, каде што се чувствував без тежина, како ништо воопшто да не ме влече надолу. Ни мисли, ни грижи, ништо, туку се чувствуваше како целосно ресетирање од сè што се случуваше во мојот живот.“ Наjпрво помислил дека е во делириум од додатокот за бодибилдинг, но потоа, според него, сфатил дека тоа е повеќе од халуцинациjа предизвикана од дрога. Почувствувал дека се издига и гледа надолу кон сопственото тело. „Видов дека вратот всушност отекол пошироко од вилицата, и дека имаше изразито жолта боја околу подбрадокот, а потоа навистина силно виолетова боjа на образите“, се присети тоj. Вини додаде дека можел да го види и приjателот што бил со него во ресторанот, паднат со лицето надолу во локва од сопствената повраќаница. Тоj продолжи: „Видов дека го нашле. Повикале брза помош да го земе. Го однеле во наjблиската болница и на краj тоj беше добро.“
Дваjца ветерани го прогласиле за мртов, а 22-годишниот болничар останал да „го чува“ телото
Додека телото на Вини уште лежело неоткриено во тоалетот, од неговата гледна точка некаде над телото, тоj опишува како видел неземна „сфера“ од светлина што се приближувала сè повеќе. Светлечкиот обjект му личел на осветлување за некаков филм или сценска претстава, но набргу почнал да сфаќа дека нешто не е во ред. „Тогаш почна да ми станува jасно дека тука има нешто сомнително со целото искуство“, рече тоj. Додека продолжил да гледа надолу кон сцената, пристигнал втор тим болничари. Тоj продолжи: „Доаѓаат со дваjца постари господа, како искусни болничари, еден во педесеттите, еден некаде во доцните триесетти, а потоа почетникот болничар седи назад. „Има можеби 22 години. И седеше назад во амбулантното возило, на дополнителното седиште. Па, тоj излегува со дваjцата ветерани и тие некако му даваат наредби да зема работи и да влегува и излегува од амбулантното возило за одредени работи, но тие се обидоа со реанимација. Се обидоа со ЦПР, без резултат. Внесуваа кислород во белите дробови, без резултат. Го прогласија телото за мртво на местото.“ Според Вини, дваjцата искусни болничари се вратиле во возилото и му наредиле на помладиот колега да го „чува“ неговото тело во задниот дел.
Третиот шок донел стабилен ритам откако почетникот ја отворил вреќата за тело
Токму тука, признава Вини, неговата приказна станува потешка за верување. Тоj опишува дека сфатил оти може да ги чита мислите на младиот болничар. Тоj продолжи: „Го гледав почетникот како почнува да свети. Седеше во задниот дел од амбулантното возило. Се прекоруваше себеси во сопствениот ум. Си велеше работи како: ‘Зошто не им се спротивстави на другите болничари? Тие мислат дека си мекуш. Направи сè што ти рекоа.’“ Чувствуваjќи дека требало да инсистира на повеќе проверки, почетникот ја откопчал вреќата за тело на Вини и почнал да бара знаци на живот. Иако телото било студено, а првичните проверки биле негативни, нешто го натерало да продолжи. На краj, открил слаб пулс. „За него тоа беше доволно целосно да ги прекрши протоколите“, рече Вини. „Продолжи и насила внесе кислород во белите дробови. Прикачи дефибрилатор. Го направи првиот круг, ништо. Вториот круг, доби еден единствен отчукувачки удар, но потоа ништо. И потоа, третиот круг, доби стабилен срцев ритам.“
Во тридневната кома го пречекал човек во бело со очи што „може да ја прегрнат душата“
Иако болничарот му го спасил животот, Вини останал во кома три дена. Кога се разбудил, според неговото сведоштво, се вратил со извонредно искуство за живот по овоj живот. Тој опишува дека бил облеан во сјај на љубов и прифаќање, во размер што никогаш претходно не го почувствувал. Тоj продолжи: „Се свртев да видам од каде доаѓа. Сакав да видам како е можно. Како можам да се чувствувам толку сакан за неколку секунди… можеш да ја земеш целата љубов што некогаш сум ја почувствувал во целиот мој живот, да ја собереш целата, и тоа не е ни мала трепка во споредба со збирот на оваа светлина, сјаjот и невероjатноста од неа. „И кога се свртев, видов човек што изгледаше како Бог. Тоа е сè на што можев да помислам. Беше целиот облечен во бело. Неговата облека течеше. Всушност течеше со енергиjа и тоj беше целиот облечен во бело, со долга бела брада, долга бела коса, и само ми се насмевнуваше, но имаше нешто многу изразито во неговите очи. Се чувствуваше како да може да влезе и навистина да ја прегрне твојата душа. Можев само да помислам: ‘Ова мора да е Бог…’ но штом ја имав таа мисла, го слушнав како одговара користеjќи ги своите мисли. И тоj рече: ‘Не, сине. Јас не сум Бог.’ А моето следно прашање беше: ‘Дали си Исус?’ И тоj рече: ‘Не, сине. Јас не сум Исус,’ рече, ‘Јас сум тука да бидам твој водич.’“
Дури и тревата му личела на „одамна изгубен приjател“, а по враќањето ја напишал „The Light After Death“
Мистериозниот водич, како што раскажува Вини, му покажал „друг свет“. „Можев да видам како стигнуваме до овоj простор, овоj простор што изгледаше како планета, но беше толку многу поголем од сè што воопшто можеме да го замислиме“, продолжи Вини. Таа средина, според него, била исполнета со љубов, а дури и тревата се чувствувала како „одамна изгубен приjател“. Тој вели дека дошол до сознание дека нашето сегашно разбирање на религиjата и духовноста е погрешно, и дека постои поедноставно, но пошироко обjаснување за тоа зошто постоиме. „Се разбудив за реалноста дека Бог е целиот овоj систем“, рече тоj. „И повеќе од тоа, Бог е љубовната енергиjа во системот за сите нас. Тоа е вистинска, речиси течна, како течна љубов, како флуидна љубов што тече и доаѓа во сите форми… и тоj творец е многу реален.“ По ова искуство, Вини ги опишал лекциите што ги научил во книга со наслов „The Light After Death: My Journey to Heaven and Back.“ Обjаснуваjќи дека при посетата на овоj друг свет му било покажано сè што направил, добро или лошо, од гледна точка на луѓето околу него, тоj заклучи: „Секоj миг во коj не сме автентични, е загубен миг. И затоа е многу важно за нас да бидеме колку што можеме поавтентични.“