Австралиска двојка купи куќа од соништата во Јапонија за само 16.000 долари и вели „Ова е долгорочна животна одлука“
Кејт и Ендру Бјукан со години сонувале за сопствен дом во земјата каде што првпат се запознале. Сега, по една случајна информација од семеен пријател, тие купија напуштен јапонски имот за само 16.000 долари. Куќата се наоѓа во Мјоко Коген, позната скијачка дестинација во префектурата Ниигата, на околу два и пол часа со брзиот воз „шинкансен“ од Токио. Станува збор за 40 години стара традиционална напуштена куќа, во Јапонија позната како „акија“, која двојката сака да ја претвори во семеен зимски дом.
In This Article:
- Во Хакуба во 2013 година почнала приказната што ги врати во јапонските планини
- Една порака од семеен пријател ги однесе до имот што уште не бил јавно огласен
- Девет милиони „акија“ стојат празни, но ниската цена не ги брише сметките
- Во февруари Ендру заминал сам да ги потпише документите
- На парцела од 800 квадратни метри ги чекале две спални соби и татами кат
- Надвор стоела табла „Куќа на бувовите“ и одеднаш сè имало смисла
- 10.000 долари за поправки, плус 1.500 долари само за одвоз на отпад
- Првите денови немале гас и топла вода, но околу нив имало онсени
- Онлајн бизнисот им дозволува да го делат животот меѓу Мјоко и Торки
Во Хакуба во 2013 година почнала приказната што ги врати во јапонските планини
„За нас сето ова значеше создавање семејна база во земја која веќе искрено ја сакавме. Јапонија беше огромен дел од нашите животи уште пред да го купиме имотот. Поминавме многу време таму, обожаваме да возиме сноуборд на снегот и знаевме дека сакаме постојано да се враќаме“, објаснува Кејт. Двојката, која има две мали деца на возраст од две и шест години, живее во Торки, познат крајбрежен град за сурфање на околу 100 километри југозападно од Мелбурн. Страствените сноубордери, и двајцата на 40-годишна возраст, сакале сопствено катче за време на редовните годишни патувања во Јапонија со шестгодишниот син и двегодишната ќерка. „Ендру и јас всушност се запознавме во Јапонија уште во 2013 година за време на зимската сезона во ски-центарот Хакуба, па оттогаш оваа земја засекогаш има посебно место во нашите срца“, раскажува Кејт. „И двајцата поминавме многу зимски сезони на јапонските планини низ годините, па сега сме пресреќни што тоа искуство можеме да го споделиме со нашите деца и да ги запознаеме со сосема поинаква култура и начин на живот.“
Една порака од семеен пријател ги однесе до имот што уште не бил јавно огласен
Кејт и Ендру имале голема среќа со тајмингот. За куќата дознале преку семеен пријател кој живее во тој крај. „Тој ни јави дека куќата наскоро ќе се најде на продажба и така ја најдовме. Тоа беше можност од уста на уста, што честопати е најдобриот начин да се пронајде поволен имот во руралните делови на Јапонија“, се присетува Кејт. Според официјално истражување од 2024 година, во Јапонија има дури до девет милиони напуштени куќи, познати како „акија“. Тие се последица на стареењето на населението и преселбата на младите кон големите метрополи. Таквите домови станаа особено привлечни за странски купувачи, меѓу нив и авантуристи и љубители на зимски спортови, кои бараат традиционални куќи по многу ниски цени.
Девет милиони „акија“ стојат празни, но ниската цена не ги брише сметките
За Кејт и Ендру, куповната цена изгледала речиси неверојатно во споредба со пазарот на недвижности во Австралија, каде што просечна семејна куќа лесно чини над еден милион долари. „Куповната цена очигледно беше далеку пониска од она што би очекувале да го платиме за каков било имот во Австралија, но тековните трошоци сепак се собираат“, предупредува таа. „Редовно плаќаме комунални сметки за гас и вода, а мора да се предвидат и трошоците за зимско греење, одржување, локална помош, патни трошоци и годишни даноци на имот“, посочува Кејт. „Сè уште учиме колку точно ќе чини цела година поседување, па премногу е рано да се даде прецизна бројка, но дефинитивно сме свесни за сите тие обврски.“
Во февруари Ендру заминал сам да ги потпише документите
Процесот на купување, според нивното искуство, бил релативно едноставен и транспарентен. „Ендру го водеше процесот на купување и лично отпатува во Јапонија во февруари годинава за да ги потпише документите и да го финализира договорот“, објасни таа. „Имаме и локално лице на терен кое ни помага да координираме мајстори кога е потребно и да управуваме со плаќањето на сметките преку јапонска банкарска сметка.“ Токму таа локална поддршка им овозможува полесно да се снаоѓаат додека се илјадници километри далеку, во Австралија.
На парцела од 800 квадратни метри ги чекале две спални соби и татами кат
Објектот има една спална соба на приземјето и пространа традиционална јапонска соба со татами простирки на горниот кат. „Генерално гледано, куќата е во прилично добра конструктивна состојба, но бараше темелно чистење, исфрлање на старите работи и неколку основни поправки“, вели Кејт. „Мојот омилен дел е самата околина. Опкружена е со прекрасна густа шума и со нетрпение очекувам да видам како паѓа снегот низ дрвјата оваа зима. Мирната и тивка локација е огромна причина зошто толку многу ја сакаме.“
Надвор стоела табла „Куќа на бувовите“ и одеднаш сè имало смисла
Претходните јапонски сопственици го оставиле имотот целосно недопрен. Кога Кејт и Ендру ги отвориле вратите, внатре нашле лични предмети, традиционална облека, папучи и заборавени садови. „Највпечатливото откритие беше една огромна колекција на бувови. Најдовме дрвени бувови, порцелански фигури, слики и украси на секој чекор“, низ насмевка се присетува Кејт. „Надвор најдовме табла на која пишуваше 'Куќа на бувовите', што одеднаш ни разјасни сè. Решивме да го задржиме тоа име. Ни кажаа дека во јапонската култура бувот носи среќа и благосостојба, па задржавме неколку фигурки во куќата.“ Но годините празнина оставиле и проблеми: влага, сребрени рипки и пукната водоводна цевка. „Тоа беа главните проблеми со кои моравме веднаш да се фатиме во костец“, појаснува таа.
10.000 долари за поправки, плус 1.500 долари само за одвоз на отпад
Ендру е искусен столар и градежник, па најголемиот дел од реновирањето го направил сам. Тоа на семејството му заштедило значителни трошоци за работна рака. „Тој купи нов мебел за бањата, инсталираше модерно осветлување, ја отстрани старата када и целосно го среди просторот. Ја саниравме дупката во водоводната цевка и заменивме голем дел од оштетените подови“, објаснува Кејт. „Исто така го поправивме оштетениот покрив и го заменивме оџакот за каминот. Потрошивме приближно 10.000 долари за овие поправки и подобрувања. Фактот што Ендру е столар е огромен бонус — тоа нè спаси од огромни трошоци за мајстори.“ Како и во Австралија, и во Јапонија е потребна официјална градежна дозвола за поголеми структурни зафати што ја менуваат големината или носечката конструкција на објектот. „Колку што разбравме, помалите козметички реновирања и поправки не бараат посебно одобрение, но поголемите интервенции бараат строги дозволи“, појаснува Кејт. „Во моментов сме фокусирани исклучиво на чистење, основни поправки и освежување на ентериерот, а пред какви било поголеми потфати детално ќе ги консултираме локалните урбанистички прописи.“ Двојката поминала неколку дена во расчистување, а само за одвоз на отпадот платила дополнителни 1.500 долари.
Првите денови немале гас и топла вода, но околу нив имало онсени
За време на неодамнешниот престој, семејството веќе спиело во новиот дом. „Сфативме дека куќата е пријатна за престој, иако ние не сме премногу пребирливи“, вели Кејт. „Првите неколку дена немавме ниту гас ниту топла вода, но бидејќи во околината има толку многу прекрасни традиционални јапонски термални бањи ('онсени'), тоа воопшто не ни претставуваше проблем.“ Планот е секоја година да поминуваат по неколку месеци во Јапонија за време на зимската сезона, која обично трае од декември до февруари. Ќе се враќаат и напролет и летно време, за да работат на дворот и дополнителното уредување. „Ова пред сè ќе биде наш семеен зимски дом, но и оаза каде што ќе можат да престојуваат нашите роднини и блиски пријатели“, вели таа. „Следното патување ни е закажано за јануари и сите сме неверојатно возбудени. Децата сè уште не ја виделе куќата во живо, па тоа ќе биде вистинска авантура за нив.“
Онлајн бизнисот им дозволува да го делат животот меѓу Мјоко и Торки
Кејт и Ендру сакаат да го извлечат најдоброто од двата света. Ќе го делат времето меѓу Мјоко и родниот Торки, без намера трајно да се преселат во Азија. Кејт пред 11 години започнала успешен онлајн бизнис, што им овозможува да работат од далечина од која било точка на планетата. „Ендру го менаџира нашиот магацин и истовремено има свој успешен бренд за сноуборд опрема. Ќе работиме онлајн додека сме во Јапонија, па тоа едноставно ќе биде природно продолжение на нашиот живот, само на сосема поинакво место — и со многу возење сноуборд. Среќни сме што ја имаме слободата да го усогласиме бизнисот со семејното уживање.“ Нејзиниот совет за сите што размислуваат за сличен чекор е директен: „Започнете со прашањето дали навистина ја сакате таа земја и дали реално ќе ја користите куќата редовно. Мора да бидете крајно реални за тоа колку често ќе патувате и како ќе го организирате одржувањето додека сте отсутни илјадници километри. Ниската куповна цена е привлечна, но пресудно е да се сфати целосната финансиска и животна обврска — патувањата, даноците, сметките и постојаните поправки чинат пари и бараат време и енергија.“ „За нас, ова е долгорочна животна одлука и совршено место каде што ќе создаваме незаборавни спомени со нашите деца и ќе им покажеме поинаков, богат поглед кон светот“, заклучува таа со воодушевување.
