Астрономите за прв пат го гледаат раѓањето на еден од најекстремните објекти во универзумот
Астрономите за првпат во историјата го набљудуваа моментот на создавање на еден од најекстремните објекти во универзумот – магнетар чија маса е еднаква на 500.000 Земји, спакувани во сфера широка само 20 километри. Магнетарите се вид на неутронски ѕвезди – составени претежно од густо збиени неутрони, што настануваат од колабираното јадро на масивна ѕвезда при експлозија на супернова.
In This Article:
- Магнетарите – неутронски ѕвезди со најмоќните магнетни полиња во универзумот
- Светлината од суперновата SN 2024afav трепкаше и ги изненади научниците
- Теоријата на Ајнштајн објаснува како магнетарот го извиткува просторот и времето, создавајќи пулсации од светлина
- Историско откритие: „Дефинитивен доказ“ за раѓањето на магнетарот, според професорот Алекс Филипенко
Магнетарите – неутронски ѕвезди со најмоќните магнетни полиња во универзумот
Она што ги прави магнетарите различни од другите неутронски ѕвезди се нивните неверојатно силни магнетни полиња – најмоќните познати во универзумот. Како споредба: магнетното поле на нашата планета е околу 1 Гаус, а на обичен фрижидерски магнет околу 100 Гаус. Магнетарите, од друга страна, имаат магнетни полиња околу милион милијарди Гаус.
Светлината од суперновата SN 2024afav трепкаше и ги изненади научниците
Научниците набљудуваа суперсветла супернова наречена SN 2024afav повеќе од 200 дена. Наместо светлината да згаснува на предвидлив начин како и кај другите супернови, кај SN 2024afav таа трепкаше додека се намалуваше, создавајќи мали пулсации. Тие ја поставија теоријата дека остатоците од експлозијата формирале вителест гасен диск што се вртел околу магнетарот, а оската на ротација на тој диск била навалена поради ефектите на општата релативност, како што стои во студијата објавена во списанието Nature.
Теоријата на Ајнштајн објаснува како магнетарот го извиткува просторот и времето, создавајќи пулсации од светлина
Според Ајнштајновата теорија на релативност, пулсациите на светлината биле резултат на масивен и вртоглаво брз објект кој буквално ги извртува просторот и времето околу себе – односно магнетарот. Научниците веруваат дека овие податоци докажуваат дека тие биле сведоци на настанувањето на магнетар во моментот кога јадрото на суперсветлата супернова колабирало само во себе.
Историско откритие: „Дефинитивен доказ“ за раѓањето на магнетарот, според професорот Алекс Филипенко
Алекс Филипенко, професор по астрономија на Универзитетот во Калифорнија, Беркли и коавтор на студијата изјави дека ова е „дефинитивен доказ“ за магнетар. Тој за The Times изјави: „Секогаш е возбудливо да се забележи јасен ефект од Ајнштајновата општа теорија на релативноста, но да го видите тоа првпат во супернова е особено наградувачко.“
