33 советски борци против 70 германски тенкови кај Сталинград уништија 27 тенкови и сите преживеаја
На 24 август 1942 година, на стратешката височинка со кота 76,3 кај Мала Росошка, во близина на Сталинград, се одигра една од најневероjатните и најхрабрите битки во историјата на Втората светска војна.
In This Article:
- Кота 76,3 кај Мала Росошка стана пречка на патот кон Волга
- Пет врскисти, 17 извидници и 11 автоматчици останаа отсечени во рововите
- Една противтенковска пушка и 20 куршуми против железната лавина
- Два дена пламенофрлачи, пешадија и тенкови ја газеа височинката
- Евтифеев, Стрелков, Ковалев и Пуказов го водеа отпорот
- 27 тенкови и околу 150 војници останаа на падините
- Последната муниција, ниту капка вода и ноќно повлекување
- На 26 август Лебедев и Малтински најдоа луѓе покриени со чад
- Лист од тетратка ги запиша презимињата на секој борец
- Седум Ордени на Ленин и името „33-цата сталинградски богатири“
- Бабата во Калинин залепи ѕидови со архива, но папката преживеа
- Во 1972 година ракописот ги собра преживеаните во Волгоград
Кота 76,3 кај Мала Росошка стана пречка на патот кон Волга
Германските оклопни единици тукушто ја пробиле одбранбената линија на советската 62-ра армија на секторот Вертјачиј – Песковатка и со сета сила брзале директно кон реката Волга. Кон позициите на советските војници, со заглушувачки татнеж, се приближувала железна лавина од дури 70 германски тенкови, придружувани од цел пешадиски баталјон.
Пет врскисти, 17 извидници и 11 автоматчици останаа отсечени во рововите
На клучната височинка немало специјално обучена единица. Суровата судбина на боиштето споила 33 советски борци, целосно одвоени од главните сили, со задача што во тој миг изгледала речиси невозможна.
Една противтенковска пушка и 20 куршуми против железната лавина
Нивниот арсенал, наспроти моќниот челичен оклоп на непријателот, изгледал очајно слабо. Имаа обични пушки, автоматско оружје, рачни бомби, шишиња со запалива смеса, познати како Молотовљеви коктели, и само една единствена противтенковска пушка.
Два дена пламенофрлачи, пешадија и тенкови ја газеа височинката
Германците ја опколиле котата и започнале систематски да ја срамнуваат со земја. Непријателот непрекинато јуришал врз позициите, ги палел рововите со пламенофрлачи и испраќал бранови пешадија зад тенковите, со цел брзо да го скрши отпорот.
Евтифеев, Стрелков, Ковалев и Пуказов го водеа отпорот
Групата, предводена од помладиот политички комесар Алексеј Евтифеев, помладиот потпоручник Георгиј Стрелков, Леонид Ковалев и водникот Дмитриј Пуказов, застанала како непробоен ѕид. Борците го штеделе секој куршум, пукајќи исклучиво во цел, додека запаливите шишиња прецизно летале директно врз моторите на германските панцири.
27 тенкови и околу 150 војници останаа на падините
Резултатот од оваа крвава драма го шокирал дури и советскиот дивизиски штаб. Малата група успеала да уништи и запали огромен дел од оклопната сила што ја нападнала позицијата, а германската колона била принудена да се повлече.
Последната муниција, ниту капка вода и ноќно повлекување
Она што звучи како вистинско чудо е фактот што сите 33 советски бранители останале живи. Само еден војник бил ранет, а неколкумина се здобиле со изгореници од непријателските пламенофрлачи. Кога ја потрошиле и последната муниција и немале ниту капка вода, под закрила на длабока ноќ извеле таен марш и безбедно се повлекле кон своите сили.
На 26 август Лебедев и Малтински најдоа луѓе покриени со чад
Уредникот на дивизискиот весник Илја Лебедев и поручникот Хаим Малтински успеале да ги пронајдат војниците по наредба на комесарот. Пред нив стоеле 33 луѓе со скинати униформи, целосно прекриени со црна чад и прашина, со изгорени раце и преврзани глави.
Лист од тетратка ги запиша презимињата на секој борец
За да се запише подвигот на секој поединец, потпоручникот Стрелков директно на дрвена табла извадил обичен лист од тетратка и молив. Војниците зборувале во еден глас, се потсетувале на деталите од борбата и внимавале точно да биде запишано презимето на секој учесник.
Седум Ордени на Ленин и името „33-цата сталинградски богатири“
Веќе во септември 1942 година целата земја дознала за нив. Кај Мамаев Курган на учесниците им биле доделени високи одликувања. Седуммина добиле Орден на Ленин, 15 Орден на Црвена Ѕвезда, а останатите медали за храброст.
Бабата во Калинин залепи ѕидови со архива, но папката преживеа
Не помалку невероjатна е и судбината на рачно испишаниот документ. Новинарот Илја Лебедев го чувал пожолтениот лист во својата офицерска торба низ сите фронтови на војната, преку Донбас, Крим, Белорусија, Полска и Источна Прусија, се до Австрија. По победата заминал на служба на Далечниот Исток, а дел од архивата привремено ја оставил во сандак на таванот кај својата баба во градот Калинин. Не сфаќајќи ја историската вредност на хартиите, жената решила да ги искористи старите весници и документи за домашни потреби и со дел од нив ги залепила ѕидовите во куќата како изолација.
Во 1972 година ракописот ги собра преживеаните во Волгоград
Како по чудо, папката со легендарниот тетраткин лист останала недопрена во сандакот. Децении подоцна, токму тој документ му помогнал на Лебедев да пронајде 28 од преживеаните борци и да организира голема средба во Волгоград. Потоа бесцениот ракопис бил трајно предаден во Музејот на Сталинградската битка.